ਅੰਗ 953
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀRaag: ਰਾਗੁ ਰਾਮਕਲੀ
Author: mÚ 1, mÚ 3
Verses: 55 lines on this page
ਤਿਸੁ ਪਾਖੰਡੀ ਜਰਾ ਨ ਮਰਣਾ ॥
Such a Paakhandi does not grow old or die.
ਬੋਲੈ ਚਰਪਟੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥
Says Charpat, God is the embodiment of Truth;
ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੫॥
the supreme essence of reality has no shape or form. ||5||
ਮਃ ੧ ॥
First Mehla:
ਸੋ ਬੈਰਾਗੀ ਜਿ ਉਲਟੇ ਬ੍ਰਹਮੁ ॥
He alone is a Bairaagi, who turns himself toward God.
ਗਗਨ ਮੰਡਲ ਮਹਿ ਰੋਪੈ ਥੰਮੁ ॥
In the Tenth Gate, the sky of the mind, he erects his pillar.
ਅਹਿਨਿਸਿ ਅੰਤਰਿ ਰਹੈ ਧਿਆਨਿ ॥
Night and day, he remains in deep inner meditation.
ਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਸਤ ਸਮਾਨਿ ॥
Such a Bairaagi is just like the True Lord.
ਬੋਲੈ ਭਰਥਰਿ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥
Says Bhart'har, God is the embodiment of Truth;
ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੬॥
the supreme essence of reality has no shape or form. ||6||
ਮਃ ੧ ॥
First Mehla:
ਕਿਉ ਮਰੈ ਮੰਦਾ ਕਿਉ ਜੀਵੈ ਜੁਗਤਿ ॥
How is evil eradicated? How can the true way of life be found?
ਕੰਨ ਪੜਾਇ ਕਿਆ ਖਾਜੈ ਭੁਗਤਿ ॥
What is the use of piercing the ears, or begging for food?
ਆਸਤਿ ਨਾਸਤਿ ਏਕੋ ਨਾਉ ॥
Throughout existence and non-existence, there is only the Name of the One Lord.
ਕਉਣੁ ਸੁ ਅਖਰੁ ਜਿਤੁ ਰਹੈ ਹਿਆਉ ॥
What is that Word, which holds the heart in its place?
ਧੂਪ ਛਾਵ ਜੇ ਸਮ ਕਰਿ ਸਹੈ ॥
When you look alike upon sunshine and shade,
ਤਾ ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਗੁਰੁ ਕੋ ਕਹੈ ॥
says Nanak, then the Guru will speak to you.
ਛਿਅ ਵਰਤਾਰੇ ਵਰਤਹਿ ਪੂਤ ॥
The students follow the six systems.
ਨਾ ਸੰਸਾਰੀ ਨਾ ਅਉਧੂਤ ॥
They are neither worldly people, nor detached renunciates.
ਨਿਰੰਕਾਰਿ ਜੋ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥
One who remains absorbed in the Formless Lord
ਕਾਹੇ ਭੀਖਿਆ ਮੰਗਣਿ ਜਾਇ ॥੭॥
- why should he go out begging? ||7||
ਪਉੜੀ ॥
Pauree:
ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਸੋਈ ਆਖੀਐ ਜਿਥਹੁ ਹਰਿ ਜਾਤਾ ॥
That alone is said to be the Lord's temple, where the Lord is known.
ਮਾਨਸ ਦੇਹ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਪਾਇਆ ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਤਾ ॥
In the human body, the Guru's Word is found, when one understands that the Lord, the Supreme Soul, is in all.
ਬਾਹਰਿ ਮੂਲਿ ਨ ਖੋਜੀਐ ਘਰ ਮਾਹਿ ਬਿਧਾਤਾ ॥
Don't look for Him outside your self. The Creator, the Architect of Destiny, is within the home of your own heart.
ਮਨਮੁਖ ਹਰਿ ਮੰਦਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਤਿਨੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਤਾ ॥
The self-willed manmukh does not appreciate the value of the Lord's temple; they waste away and lose their lives.
ਸਭ ਮਹਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਪਾਇਆ ਜਾਈ ॥੧੨॥
The One Lord is pervading in all; through the Word of the Guru's Shabad, He can be found. ||12||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
Shalok, Third Mehla:
ਮੂਰਖੁ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸੁਣੈ ਮੂਰਖ ਕਾ ਕਹਣਾ ॥
Only a fool listens to the words of the fool.
ਮੂਰਖ ਕੇ ਕਿਆ ਲਖਣ ਹੈ ਕਿਆ ਮੂਰਖ ਕਾ ਕਰਣਾ ॥
What are the signs of the fool? What does the fool do?
ਮੂਰਖੁ ਓਹੁ ਜਿ ਮੁਗਧੁ ਹੈ ਅਹੰਕਾਰੇ ਮਰਣਾ ॥
A fool is stupid; he dies of egotism.
ਏਤੁ ਕਮਾਣੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਦੁਖ ਹੀ ਮਹਿ ਰਹਣਾ ॥
His actions always bring him pain; he lives in pain.
ਅਤਿ ਪਿਆਰਾ ਪਵੈ ਖੂਹਿ ਕਿਹੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣਾ ॥
If someone's beloved friend falls into the pit, what can be used to pull him out?
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਸੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ਓਸੁ ਅਲਿਪਤੋ ਰਹਣਾ ॥
One who becomes Gurmukh contemplates the Lord, and remains detached.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਆਪਿ ਉਧਰੈ ਓਸੁ ਪਿਛੈ ਡੁਬਦੇ ਭੀ ਤਰਣਾ ॥
Chanting the Lord's Name, he saves himself, and he carries across those who are drowning as well.
ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਜੋ ਦੇਇ ਸੁ ਸਹਣਾ ॥੧॥
O Nanak, he acts in accordance with the Will of God; he endures whatever he is given. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
First Mehla:
ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਰੇ ਮਨਾ ਸੁਣੀਐ ਸਿਖ ਸਹੀ ॥
Says Nanak, listen, O mind, to the True Teachings.
ਲੇਖਾ ਰਬੁ ਮੰਗੇਸੀਆ ਬੈਠਾ ਕਢਿ ਵਹੀ ॥
Opening His ledger, God will call you to account.
ਤਲਬਾ ਪਉਸਨਿ ਆਕੀਆ ਬਾਕੀ ਜਿਨਾ ਰਹੀ ॥
Those rebels who have unpaid accounts shall be called out.
ਅਜਰਾਈਲੁ ਫਰੇਸਤਾ ਹੋਸੀ ਆਇ ਤਈ ॥
Azraa-eel, the Angel of Death, shall be appointed to punish them.
ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਨ ਸੁਝਈ ਭੀੜੀ ਗਲੀ ਫਹੀ ॥
They will find no way to escape coming and going in reincarnation; they are trapped in the narrow path.
ਕੂੜ ਨਿਖੁਟੇ ਨਾਨਕਾ ਓੜਕਿ ਸਚਿ ਰਹੀ ॥੨॥
Falsehood will come to an end, O Nanak, and Truth will prevail in the end. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
Pauree:
ਹਰਿ ਕਾ ਸਭੁ ਸਰੀਰੁ ਹੈ ਹਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭੁ ਆਪੈ ॥
The body and everything belongs to the Lord; the Lord Himself is all-pervading.
ਹਰਿ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਨ ਪਵੈ ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਪੈ ॥
The Lord's value cannot be estimated; nothing can be said about it.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਾਲਾਹੀਐ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਰਾਪੈ ॥
By Guru's Grace, one praises the Lord, imbued with feelings of devotion.
ਸਭੁ ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਹੰਕਾਰੁ ਗਵਾਪੈ ॥
The mind and body are totally rejuvenated, and egotism is eradicated.
ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹਰਿ ਕਾ ਖੇਲੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਸੈ ਬੁਝਾਈ ॥੧੩॥
Everything is the play of the Lord. The Gurmukh understands this. ||13||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
Shalok, First Mehla:
ਸਹੰਸਰ ਦਾਨ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੁ ਰੋਆਇਆ ॥
Branded with a thousand marks of disgrace, Indra cried in shame.
ਪਰਸ ਰਾਮੁ ਰੋਵੈ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥
Paras Raam returned home crying.
ਅਜੈ ਸੁ ਰੋਵੈ ਭੀਖਿਆ ਖਾਇ ॥
Ajai cried and wept, when he was made to eat the manure he had given, pretending it was charity.
ਐਸੀ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥
Such is the punishment received in the Court of the Lord.
ਰੋਵੈ ਰਾਮੁ ਨਿਕਾਲਾ ਭਇਆ ॥
Rama wept when he was sent into exile,