ਅੰਗ 789
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀRaag: ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ
Author: mÚ 1
Verses: 52 lines on this page
ਪਉੜੀ ॥
Pauree:
ਹਰਿ ਸਾਲਾਹੀ ਸਦਾ ਸਦਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪਿ ਸਰੀਰੁ ॥
Praise the Lord, forever and ever; dedicate your body and mind to Him.
ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਸਚਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ॥
Through the Word of the Guru's Shabad, I have found the True, Profound and Unfathomable Lord.
ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਿਰਦੈ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਹਰਿ ਹੀਰਾ ਹੀਰੁ ॥
The Lord, the jewel of jewels, is permeating my mind, body and heart.
ਜਨਮ ਮਰਣ ਕਾ ਦੁਖੁ ਗਇਆ ਫਿਰਿ ਪਵੈ ਨ ਫੀਰੁ ॥
The pains of birth and death are gone, and I shall never again be consigned to the cycle of reincarnation.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਹਰਿ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥੧੦॥
O Nanak, praise the Naam, the Name of the Lord, the ocean of excellence. ||10||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
Shalok, First Mehla:
ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਲਿ ਜਿਨਿ ਜਲਿਐ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥
O Nanak, burn this body; this burnt body has forgotten the Naam, the Name of the Lord.
ਪਉਦੀ ਜਾਇ ਪਰਾਲਿ ਪਿਛੈ ਹਥੁ ਨ ਅੰਬੜੈ ਤਿਤੁ ਨਿਵੰਧੈ ਤਾਲਿ ॥੧॥
The dirt is piling up, and in the world hereafter, your hand shall not be able to reach down into this stagnant pond to clean it out. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
First Mehla:
ਨਾਨਕ ਮਨ ਕੇ ਕੰਮ ਫਿਟਿਆ ਗਣਤ ਨ ਆਵਹੀ ॥
O Nanak, wicked are the uncountable actions of the mind.
ਕਿਤੀ ਲਹਾ ਸਹੰਮ ਜਾ ਬਖਸੇ ਤਾ ਧਕਾ ਨਹੀ ॥੨॥
They bring terrible and painful retributions, but if the Lord forgives me, then I will be spared this punishment. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
Pauree:
ਸਚਾ ਅਮਰੁ ਚਲਾਇਓਨੁ ਕਰਿ ਸਚੁ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥
True is the Command He sends forth, and True are the Orders He issues.
ਸਦਾ ਨਿਹਚਲੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥
Forever unmoving and unchanging, permeating and pervading everywhere, He is the All-knowing Primal Lord.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸੇਵੀਐ ਸਚੁ ਸਬਦਿ ਨੀਸਾਣੁ ॥
By Guru's Grace, serve Him, through the True Insignia of the Shabad.
ਪੂਰਾ ਥਾਟੁ ਬਣਾਇਆ ਰੰਗੁ ਗੁਰਮਤਿ ਮਾਣੁ ॥
That which He makes is perfect; through the Guru's Teachings, enjoy His Love.
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਲਖੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜਾਣੁ ॥੧੧॥
He is inaccessible, unfathomable and unseen; as Gurmukh, know the Lord. ||11||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
Shalok, First Mehla:
ਨਾਨਕ ਬਦਰਾ ਮਾਲ ਕਾ ਭੀਤਰਿ ਧਰਿਆ ਆਣਿ ॥
O Nanak, the bags of coins are brought in
ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਪਰਖੀਅਨਿ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਦੀਬਾਣਿ ॥੧॥
and placed in the Court of our Lord and Master, and there, the genuine and the counterfeit are separated. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
First Mehla:
ਨਾਵਣ ਚਲੇ ਤੀਰਥੀ ਮਨਿ ਖੋਟੈ ਤਨਿ ਚੋਰ ॥
They go and bathe at sacred shrines of pilgrimage, but their minds are still evil, and their bodies are thieves.
ਇਕੁ ਭਾਉ ਲਥੀ ਨਾਤਿਆ ਦੁਇ ਭਾ ਚੜੀਅਸੁ ਹੋਰ ॥
Some of their filth is washed off by these baths, but they only accumulate twice as much.
ਬਾਹਰਿ ਧੋਤੀ ਤੂਮੜੀ ਅੰਦਰਿ ਵਿਸੁ ਨਿਕੋਰ ॥
Like a gourd, they may be washed off on the outside, but on the inside, they are still filled with poison.
ਸਾਧ ਭਲੇ ਅਣਨਾਤਿਆ ਚੋਰ ਸਿ ਚੋਰਾ ਚੋਰ ॥੨॥
The holy man is blessed, even without such bathing, while a thief is a thief, no matter how much he bathes. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
Pauree:
ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਇਦਾ ਜਗੁ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥
He Himself issues His Commands, and links the people of the world to their tasks.
ਇਕਿ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਲਾਇਅਨੁ ਗੁਰ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥
He Himself joins some to Himself, and through the Guru, they find peace.
ਦਹ ਦਿਸ ਇਹੁ ਮਨੁ ਧਾਵਦਾ ਗੁਰਿ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥
The mind runs around in the ten directions; the Guru holds it still.
ਨਾਵੈ ਨੋ ਸਭ ਲੋਚਦੀ ਗੁਰਮਤੀ ਪਾਇਆ ॥
Everyone longs for the Name, but it is only found through the Guru's Teachings.
ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੀਐ ਜੋ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥
Your pre-ordained destiny, written by the Lord in the very beginning, cannot be erased. ||12||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
Shalok, First Mehla:
ਦੁਇ ਦੀਵੇ ਚਉਦਹ ਹਟਨਾਲੇ ॥
The two lamps light the fourteen markets.
ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਵਣਜਾਰੇ ॥
There are just as many traders as there are living beings.
ਖੁਲੑੇ ਹਟ ਹੋਆ ਵਾਪਾਰੁ ॥
The shops are open, and trading is going on;
ਜੋ ਪਹੁਚੈ ਸੋ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥
whoever comes there, is bound to depart.
ਧਰਮੁ ਦਲਾਲੁ ਪਾਏ ਨੀਸਾਣੁ ॥
The Righteous Judge of Dharma is the broker, who gives his sign of approval.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਲਾਹਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥
O Nanak, those who earn the profit of the Naam are accepted and approved.
ਘਰਿ ਆਏ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ॥
And when they return home, they are greeted with cheers;
ਸਚ ਨਾਮ ਕੀ ਮਿਲੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥
they obtain the glorious greatness of the True Name. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
First Mehla:
ਰਾਤੀ ਹੋਵਨਿ ਕਾਲੀਆ ਸੁਪੇਦਾ ਸੇ ਵੰਨ ॥
Even when the night is dark, whatever is white retains its white color.
ਦਿਹੁ ਬਗਾ ਤਪੈ ਘਣਾ ਕਾਲਿਆ ਕਾਲੇ ਵੰਨ ॥
And even when the light of day is dazzlingly bright, whatever is black retains its black color.
ਅੰਧੇ ਅਕਲੀ ਬਾਹਰੇ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਿਆਨੁ ॥
The blind fools have no wisdom at all; their understanding is blind.
ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਾਹਰੇ ਕਬਹਿ ਨ ਪਾਵਹਿ ਮਾਨੁ ॥੨॥
O Nanak, without the Lord's Grace, they will never receive honor. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
Pauree:
ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਰਚਾਇਆ ਹਰਿ ਸਚੈ ਆਪੇ ॥
The True Lord Himself created the body-fortress.
ਇਕਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇਅਨੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਵਿਆਪੇ ॥
Some are ruined through the love of duality, engrossed in egotism.
ਇਹੁ ਮਾਨਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਸਾ ਮਨਮੁਖ ਸੰਤਾਪੇ ॥
This human body is so difficult to obtain; the self-willed manmukhs suffer in pain.
ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਥਾਪੇ ॥
He alone understands, whom the Lord Himself causes to understand; he is blessed by the True Guru.
ਸਭੁ ਜਗੁ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਸਭ ਵਰਤੈ ਆਪੇ ॥੧੩॥
He created the entire world for His play; He is pervading amongst all. ||13||