ਅੰਗ 152

ਸਰਮ ਸੁਰਤਿ ਦੁਇ ਸਸੁਰ ਭਏ ॥

Modesty, humility and intuitive understanding are my mother-in-law and father-in-law;

ਕਰਣੀ ਕਾਮਣਿ ਕਰਿ ਮਨ ਲਏ ॥੨॥

I have made good deeds my spouse. ||2||

ਸਾਹਾ ਸੰਜੋਗੁ ਵੀਆਹੁ ਵਿਜੋਗੁ ॥

Union with the Holy is my wedding date, and separation from the world is my marriage.

ਸਚੁ ਸੰਤਤਿ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜੋਗੁ ॥੩॥੩॥

Says Nanak, Truth is the child born of this Union. ||3||3||

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

Gauree, First Mehla:

ਪਉਣੈ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ ਕਾ ਮੇਲੁ ॥

The union of air, water and fire

ਚੰਚਲ ਚਪਲ ਬੁਧਿ ਕਾ ਖੇਲੁ ॥

the body is the play-thing of the fickle and unsteady intellect.

ਨਉ ਦਰਵਾਜੇ ਦਸਵਾ ਦੁਆਰੁ ॥

It has nine doors, and then there is the Tenth Gate.

ਬੁਝੁ ਰੇ ਗਿਆਨੀ ਏਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥੧॥

Reflect upon this and understand it, O wise one. ||1||

ਕਥਤਾ ਬਕਤਾ ਸੁਨਤਾ ਸੋਈ ॥

The Lord is the One who speaks, teaches and listens.

ਆਪੁ ਬੀਚਾਰੇ ਸੁ ਗਿਆਨੀ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

One who contemplates his own self is truly wise. ||1||Pause||

ਦੇਹੀ ਮਾਟੀ ਬੋਲੈ ਪਉਣੁ ॥

The body is dust; the wind speaks through it.

ਬੁਝੁ ਰੇ ਗਿਆਨੀ ਮੂਆ ਹੈ ਕਉਣੁ ॥

Understand, O wise one, who has died.

ਮੂਈ ਸੁਰਤਿ ਬਾਦੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

Awareness, conflict and ego have died,

ਓਹੁ ਨ ਮੂਆ ਜੋ ਦੇਖਣਹਾਰੁ ॥੨॥

but the One who sees does not die. ||2||

ਜੈ ਕਾਰਣਿ ਤਟਿ ਤੀਰਥ ਜਾਹੀ ॥

For the sake of it, you journey to sacred shrines and holy rivers;

ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਘਟ ਹੀ ਮਾਹੀ ॥

but this priceless jewel is within your own heart.

ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤੁ ਬਾਦੁ ਵਖਾਣੈ ॥

The Pandits, the religious scholars, read and read endlessly; they stir up arguments and controversies,

ਭੀਤਰਿ ਹੋਦੀ ਵਸਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ॥੩॥

but they do not know the secret deep within. ||3||

ਹਉ ਨ ਮੂਆ ਮੇਰੀ ਮੁਈ ਬਲਾਇ ॥

I have not died - that evil nature within me has died.

ਓਹੁ ਨ ਮੂਆ ਜੋ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

The One who is pervading everywhere does not die.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥

Says Nanak, the Guru has revealed God to me,

ਮਰਤਾ ਜਾਤਾ ਨਦਰਿ ਨ ਆਇਆ ॥੪॥੪॥

and now I see that there is no such thing as birth or death. ||4||4||

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ਦਖਣੀ ॥

Gauree, First Mehla, Dakhanee:

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਬੂਝੈ ਮਾਨੈ ਨਾਉ ॥ ਤਾ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥

I am forever a sacrifice to the one who listens and hears, who understands and believes in the Name.

ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥

When the Lord Himself leads us astray, there is no other place of rest for us to find.

ਤੂੰ ਸਮਝਾਵਹਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥੧॥

You impart understanding, and You unite us in Your Union. ||1||

ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਚਲੈ ਮੈ ਨਾਲਿ ॥

I obtain the Naam, which shall go along with me in the end.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਾਧੀ ਸਭ ਕਾਲਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Without the Name, all are held in the grip of Death. ||1||Pause||

ਖੇਤੀ ਵਣਜੁ ਨਾਵੈ ਕੀ ਓਟ ॥

My farming and my trading are by the Support of the Name.

ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਬੀਜ ਕੀ ਪੋਟ ॥

The seeds of sin and virtue are bound together.

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਜੀਅ ਮਹਿ ਚੋਟ ॥

Sexual desire and anger are the wounds of the soul.

ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਚਲੇ ਮਨਿ ਖੋਟ ॥੨॥

The evil-minded ones forget the Naam, and then depart. ||2||

ਸਾਚੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸਾਚੀ ਸੀਖ ॥

True are the Teachings of the True Guru.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਚੁ ਪਰੀਖ ॥

The body and mind are cooled and soothed, by the touchstone of Truth.

ਜਲ ਪੁਰਾਇਨਿ ਰਸ ਕਮਲ ਪਰੀਖ ॥

This is the true mark of wisdom: that one remains detached, like the water-lily, or the lotus upon the water.

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਮੀਠੇ ਰਸ ਈਖ ॥੩॥

Attuned to the Word of the Shabad, one becomes sweet, like the juice of the sugar cane. ||3||

ਹੁਕਮਿ ਸੰਜੋਗੀ ਗੜਿ ਦਸ ਦੁਆਰ ॥

By the Hukam of the Lord's Command, the castle of the body has ten gates.

ਪੰਚ ਵਸਹਿ ਮਿਲਿ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰ ॥

The five passions dwell there, together with the Divine Light of the Infinite.

ਆਪਿ ਤੁਲੈ ਆਪੇ ਵਣਜਾਰ ॥

The Lord Himself is the merchandise, and He Himself is the trader.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰ ॥੪॥੫॥

O Nanak, through the Naam, the Name of the Lord, we are adorned and rejuvenated. ||4||5||

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

Gauree, First Mehla:

ਜਾਤੋ ਜਾਇ ਕਹਾ ਤੇ ਆਵੈ ॥

How can we know where we came from?

ਕਹ ਉਪਜੈ ਕਹ ਜਾਇ ਸਮਾਵੈ ॥

Where did we originate, and where will we go and merge?

ਕਿਉ ਬਾਧਿਓ ਕਿਉ ਮੁਕਤੀ ਪਾਵੈ ॥

How are we bound, and how do we obtain liberation?

ਕਿਉ ਅਬਿਨਾਸੀ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ॥੧॥

How do we merge with intuitive ease into the Eternal, Imperishable Lord? ||1||

ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ॥

With the Naam in the heart and the Ambrosial Naam on our lips,

ਨਰਹਰ ਨਾਮੁ ਨਰਹਰ ਨਿਹਕਾਮੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

through the Name of the Lord, we rise above desire, like the Lord. ||1||Pause||

ਸਹਜੇ ਆਵੈ ਸਹਜੇ ਜਾਇ ॥

With intuitive ease we come, and with intuitive ease we depart.

ਮਨ ਤੇ ਉਪਜੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥

From the mind we originate, and into the mind we are absorbed.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੁਕਤੋ ਬੰਧੁ ਨ ਪਾਇ ॥

As Gurmukh, we are liberated, and are not bound.

ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ਛੁਟੈ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥੨॥

Contemplating the Word of the Shabad, we are emancipated through the Name of the Lord. ||2||

ਤਰਵਰ ਪੰਖੀ ਬਹੁ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁ ॥

At night, lots of birds settle on the tree.

ਸੁਖ ਦੁਖੀਆ ਮਨਿ ਮੋਹ ਵਿਣਾਸੁ ॥

Some are happy, and some are sad. Caught in the desires of the mind, they perish.

ਸਾਝ ਬਿਹਾਗ ਤਕਹਿ ਆਗਾਸੁ ॥

And when the life-night comes to its end, then they look to the sky.

ਦਹ ਦਿਸਿ ਧਾਵਹਿ ਕਰਮਿ ਲਿਖਿਆਸੁ ॥੩॥

They fly away in all ten directions, according to their pre-ordained destiny. ||3||