ਅੰਗ 1088
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀRaag: ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ
Author: mÚ 3, mÚ 1
Verses: 48 lines on this page
ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਆਪੇ ਹਰਿ ਰਖਾ ॥੩॥
He Himself is the Doer, and He Himself is the Cause; the Lord Himself is our Saving Grace. ||3||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
Shalok, Third Mehla:
ਜਿਨਾ ਗੁਰੁ ਨਹੀ ਭੇਟਿਆ ਭੈ ਕੀ ਨਾਹੀ ਬਿੰਦ ॥
Those who do not meet with the Guru, who have no Fear of God at all,
ਆਵਣੁ ਜਾਵਣੁ ਦੁਖੁ ਘਣਾ ਕਦੇ ਨ ਚੂਕੈ ਚਿੰਦ ॥
continue coming and going in reincarnation, and suffer terrible pain; their anxiety is never relieved.
ਕਾਪੜ ਜਿਵੈ ਪਛੋੜੀਐ ਘੜੀ ਮੁਹਤ ਘੜੀਆਲੁ ॥
They are beaten like clothes being washed on the rocks, and struck every hour like chimes.
ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਸਿਰਹੁ ਨ ਚੁਕੈ ਜੰਜਾਲੁ ॥੧॥
O Nanak, without the True Name, these entanglements are not removed from hanging over one's head. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
Third Mehla:
ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਢੂਢੀ ਸਜਣਾ ਹਉਮੈ ਬੁਰੀ ਜਗਤਿ ॥
I have searched throughout the three worlds, O my friend; egotism is bad for the world.
ਨਾ ਝੁਰੁ ਹੀਅੜੇ ਸਚੁ ਚਉ ਨਾਨਕ ਸਚੋ ਸਚੁ ॥੨॥
Don't worry, O my soul; speak the Truth, O Nanak, the Truth, and only the Truth. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
Pauree:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਬਖਸਿਓਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੇ ॥
The Lord Himself forgives the Gurmukhs; they are absorbed and immersed in the Lord's Name.
ਆਪੇ ਭਗਤੀ ਲਾਇਓਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨੀਸਾਣੇ ॥
He Himself links them to devotional worship; they bear the Insignia of the Guru's Shabad.
ਸਨਮੁਖ ਸਦਾ ਸੋਹਣੇ ਸਚੈ ਦਰਿ ਜਾਣੇ ॥
Those who turn towards the Guru, as sunmukh, are beautiful. They are famous in the Court of the True Lord.
ਐਥੈ ਓਥੈ ਮੁਕਤਿ ਹੈ ਜਿਨ ਰਾਮ ਪਛਾਣੇ ॥
In this world, and in the world hereafter, they are liberated; they realize the Lord.
ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੇ ਜਨ ਜਿਨ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨ ਹਉ ਕੁਰਬਾਣੇ ॥੪॥
Blessed, blessed are those humble beings who serve the Lord. I am a sacrifice to them. ||4||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
Shalok, First Mehla:
ਮਹਲ ਕੁਚਜੀ ਮੜਵੜੀ ਕਾਲੀ ਮਨਹੁ ਕਸੁਧ ॥
The rude, ill-mannered bride is encased in the body-tomb; she is blackened, and her mind is impure.
ਜੇ ਗੁਣ ਹੋਵਨਿ ਤਾ ਪਿਰੁ ਰਵੈ ਨਾਨਕ ਅਵਗੁਣ ਮੁੰਧ ॥੧॥
She can enjoy her Husband Lord, only if she is virtuous. O Nanak, the soul-bride is unworthy, and without virtue. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
First Mehla:
ਸਾਚੁ ਸੀਲ ਸਚੁ ਸੰਜਮੀ ਸਾ ਪੂਰੀ ਪਰਵਾਰਿ ॥
She has good conduct, true self-discipline, and a perfect family.
ਨਾਨਕ ਅਹਿਨਿਸਿ ਸਦਾ ਭਲੀ ਪਿਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੨॥
O Nanak, day and night, she is always good; she loves her Beloved Husband Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
Pauree:
ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਪਾਇਆ ॥
One who realizes his own self, is blessed with the treasure of the Naam, the Name of the Lord.
ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਆਪਣੀ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥
Granting His Mercy, the Guru merges him in the Word of His Shabad.
ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਨਿਰਮਲੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਆਇਆ ॥
The Word of the Guru's Bani is immaculate and pure; through it, one drinks in the sublime essence of the Lord.
ਹਰਿ ਰਸੁ ਜਿਨੀ ਚਾਖਿਆ ਅਨ ਰਸ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥
Those who taste the sublime essence of the Lord, forsake other flavors.
ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਭਏ ਫਿਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਵਾਇਆ ॥੫॥
Drinking in the sublime essence of the Lord, they remain satisfied forever; their hunger and thirst are quenched. ||5||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
Shalok, Third Mehla:
ਪਿਰ ਖੁਸੀਏ ਧਨ ਰਾਵੀਏ ਧਨ ਉਰਿ ਨਾਮੁ ਸੀਗਾਰੁ ॥
Her Husband Lord is pleased, and He enjoys His bride; the soul-bride adorns her heart with the Naam, the Name of the Lord.
ਨਾਨਕ ਧਨ ਆਗੈ ਖੜੀ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥੧॥
O Nanak, that bride who stands before Him, is the most noble and respected woman. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
First Mehla:
ਸਸੁਰੈ ਪੇਈਐ ਕੰਤ ਕੀ ਕੰਤੁ ਅਗੰਮੁ ਅਥਾਹੁ ॥
In her father-in-law's home hereafter, and in her parents' home in this world, she belongs to her Husband Lord. Her Husband is inaccessible and unfathomable.
ਨਾਨਕ ਧੰਨੁ ਸੋੁਹਾਗਣੀ ਜੋ ਭਾਵਹਿ ਵੇਪਰਵਾਹ ॥੨॥
O Nanak, she is the happy soul-bride, who is pleasing to her carefree, independent Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
Pauree:
ਤਖਤਿ ਰਾਜਾ ਸੋ ਬਹੈ ਜਿ ਤਖਤੈ ਲਾਇਕ ਹੋਈ ॥
That king sits upon the throne, who is worthy of that throne.
ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸਚੁ ਰਾਜੇ ਸੇਈ ॥
Those who realize the True Lord, they alone are the true kings.
ਏਹਿ ਭੂਪਤਿ ਰਾਜੇ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਹੋਈ ॥
These mere earthly rulers are not called kings; in the love of duality, they suffer.
ਕੀਤਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਸੁ ਜਾਦੇ ਬਿਲਮ ਨ ਹੋਈ ॥
Why should someone praise someone else who is also created? They depart in no time at all.
ਨਿਹਚਲੁ ਸਚਾ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਸੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹੋਈ ॥੬॥
The One True Lord is eternal and imperishable. One who, as Gurmukh, understands becomes eternal as well. ||6||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
Shalok, Third Mehla:
ਸਭਨਾ ਕਾ ਪਿਰੁ ਏਕੁ ਹੈ ਪਿਰ ਬਿਨੁ ਖਾਲੀ ਨਾਹਿ ॥
The One Lord is the Husband of all. No one is without the Husband Lord.
ਨਾਨਕ ਸੇ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥
O Nanak, they are the pure soul-brides, who merge in the True Guru. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
Third Mehla:
ਮਨ ਕੇ ਅਧਿਕ ਤਰੰਗ ਕਿਉ ਦਰਿ ਸਾਹਿਬ ਛੁਟੀਐ ॥
The mind is churning with so many waves of desire. How can one be emancipated in the Court of the Lord?
ਜੇ ਰਾਚੈ ਸਚ ਰੰਗਿ ਗੂੜੈ ਰੰਗਿ ਅਪਾਰ ਕੈ ॥
Be absorbed in the Lord's True Love, and imbued with the deep color of the Lord's Infinite Love.
ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਛੁਟੀਐ ਜੇ ਚਿਤੁ ਲਗੈ ਸਚਿ ॥੨॥
O Nanak, by Guru's Grace, one is emancipated, if the consciousness is attached to the True Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
Pauree:
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲੁ ਹੈ ਕਿਉ ਕੀਮਤਿ ਕੀਜੈ ॥
The Name of the Lord is priceless. How can its value be estimated?