ਵਾਰ ਮਾਝ ਕੀ

ਵਾਰ ਮਾਝ ਕੀ ਤਥਾ ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ਮਲਕ ਮੁਰੀਦ ਤਥਾ ਚੰਦ੍ਰਹੜਾ ਸੋਹੀਆ ਕੀ ਧੁਨੀ ਗਾਵਣੀ ॥

Eulogy in Majh Measure and slok by First Guru. To be sung in the tune of Malik Murid and Chandarhara Sohia.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਗੁਰੁ ਹਿਵੈ ਘਰੁ ਗੁਰੁ ਦੀਪਕੁ ਤਿਹ ਲੋਇ ॥

The Guru is the giver, the Guru is the house of ice and the Guru is the lamp (light) of the three worlds.

ਅਮਰ ਪਦਾਰਥੁ ਨਾਨਕਾ ਮਨਿ ਮਾਨਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥

The Guru possesses the eternal wealth, O Nanak and by putting heart's faith in him peace is obtained.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਪਹਿਲੈ ਪਿਆਰਿ ਲਗਾ ਥਣ ਦੁਧਿ ॥

At first man cherishes affection for breast's milk.

ਦੂਜੈ ਮਾਇ ਬਾਪ ਕੀ ਸੁਧਿ ॥

Secondly he acquires understanding of his mother and father.

ਤੀਜੈ ਭਯਾ ਭਾਭੀ ਬੇਬ ॥

Thirdly he comes to recognise his brother, brother's wife and his sister.

ਚਉਥੈ ਪਿਆਰਿ ਉਪੰਨੀ ਖੇਡ ॥

In the fourth stage the love of plays arises in him.

ਪੰਜਵੈ ਖਾਣ ਪੀਅਣ ਕੀ ਧਾਤੁ ॥

Fifthly he runs after food and drink.

ਛਿਵੈ ਕਾਮੁ ਨ ਪੁਛੈ ਜਾਤਿ ॥

In the sixth he inquires not woman's caste in his lust.

ਸਤਵੈ ਸੰਜਿ ਕੀਆ ਘਰ ਵਾਸੁ ॥

Seventhly he amasses wealth and acquires an abode in his home.

ਅਠਵੈ ਕ੍ਰੋਧੁ ਹੋਆ ਤਨ ਨਾਸੁ ॥

In the eighth stage his body is wasted in wrath.

ਨਾਵੈ ਧਉਲੇ ਉਭੇ ਸਾਹ ॥

In the ninth he grows grey and his breathing becomes difficult.

ਦਸਵੈ ਦਧਾ ਹੋਆ ਸੁਆਹ ॥

In the tenth stage he is burnt and becomes ashes.

ਗਏ ਸਿਗੀਤ ਪੁਕਾਰੀ ਧਾਹ ॥

His comrades accompany him to the pyre and give vent to loud lamentations.

ਉਡਿਆ ਹੰਸੁ ਦਸਾਏ ਰਾਹ ॥

The swan (soul!) flies away and inquires about the road to take.

ਆਇਆ ਗਇਆ ਮੁਇਆ ਨਾਉ ॥

He came and departed and even his Name is dead.

ਪਿਛੈ ਪਤਲਿ ਸਦਿਹੁ ਕਾਵ ॥

After him food is offered on leaves and the crows are called.

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੁ ਪਿਆਰੁ ॥

Nanak, the wayward love the spiritual darkness.

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਡੁਬਾ ਸੰਸਾਰੁ ॥੨॥

Without the Guru the world is drowned.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਦਸ ਬਾਲਤਣਿ ਬੀਸ ਰਵਣਿ ਤੀਸਾ ਕਾ ਸੁੰਦਰੁ ਕਹਾਵੈ ॥

At ten one is a child at twenty a youth and at thirty he is called handsome.

ਚਾਲੀਸੀ ਪੁਰੁ ਹੋਇ ਪਚਾਸੀ ਪਗੁ ਖਿਸੈ ਸਠੀ ਕੇ ਬੋਢੇਪਾ ਆਵੈ ॥

At forty he is full at fifty his foot falls back and at sixty old age comes on.

ਸਤਰਿ ਕਾ ਮਤਿਹੀਣੁ ਅਸੀਹਾਂ ਕਾ ਵਿਉਹਾਰੁ ਨ ਪਾਵੈ ॥

At seventy he loses his intellect and at eighty he cannot perform his duties.

ਨਵੈ ਕਾ ਸਿਹਜਾਸਣੀ ਮੂਲਿ ਨ ਜਾਣੈ ਅਪ ਬਲੁ ॥

At ninety his seat is on the cot, and being weak he absolutely understand not what strength is

ਢੰਢੋਲਿਮੁ ਢੂਢਿਮੁ ਡਿਠੁ ਮੈ ਨਾਨਕ ਜਗੁ ਧੂਏ ਕਾ ਧਵਲਹਰੁ ॥੩॥

Searching and seeking I have seen, O Nanak! that the world is a mansion of smoke.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਆਪਿ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਤੀ ॥

Thou, O omnipotent and unapproachable Creator! Thyself hast created the universe.

ਰੰਗ ਪਰੰਗ ਉਪਾਰਜਨਾ ਬਹੁ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਭਾਤੀ ॥

In good many ways Thou hast fashioned the creation of various colours, wonderful dyes and kinds.

ਤੂੰ ਜਾਣਹਿ ਜਿਨਿ ਉਪਾਈਐ ਸਭੁ ਖੇਲੁ ਤੁਮਾਤੀ ॥

Thou, who hast made it, understandest it. It is all a play of Thine.

ਇਕਿ ਆਵਹਿ ਇਕਿ ਜਾਹਿ ਉਠਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਰਿ ਜਾਤੀ ॥

Some are born, others get up and depart. Without the Name all die away.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲਿਆ ਰੰਗਿ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ॥

The Guruwards have poppy flower like dye. They are imbued with the colour of God's love.

ਸੋ ਸੇਵਹੁ ਸਤਿ ਨਿਰੰਜਨੋ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤੀ ॥

Serve that True and Pure God who is All-powerful and the Destiny -scribe.

ਤੂੰ ਆਪੇ ਆਪਿ ਸੁਜਾਣੁ ਹੈ ਵਡ ਪੁਰਖੁ ਵਡਾਤੀ ॥

Thou Thyself art wise O Lord! Of the great Thine is the greatest personality.

ਜੋ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਤੁਧੁ ਧਿਆਇਦੇ ਮੇਰੇ ਸਚਿਆ ਬਲਿ ਬਲਿ ਹਉ ਤਿਨ ਜਾਤੀ ॥੧॥

I am a sacrifice and devoted unto those who O My True Lord! remember Thee within their hearts and minds.

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਜੀਉ ਪਾਇ ਤਨੁ ਸਾਜਿਆ ਰਖਿਆ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥

Having created the body the Creator infused Life therein and made arrangements to protect it.

ਅਖੀ ਦੇਖੈ ਜਿਹਵਾ ਬੋਲੈ ਕੰਨੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਇ ॥

Man sees with his eyes speaks with his tongue and fixes his attention by gearing with his ears.

ਪੈਰੀ ਚਲੈ ਹਥੀ ਕਰਣਾ ਦਿਤਾ ਪੈਨੈ ਖਾਇ ॥

He walks with feet, works with hands and wears and eats what is given to him.

ਜਿਨਿ ਰਚਿ ਰਚਿਆ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣੈ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥

He knows not Him who made the make. The blind man does dark deeds.

ਜਾ ਭਜੈ ਤਾ ਠੀਕਰੁ ਹੋਵੈ ਘਾੜਤ ਘੜੀ ਨ ਜਾਇ ॥

When the pitcher breaks it crumbles into pot-pieces then and its mould cannot be remoulded.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਨਾਹਿ ਪਤਿ ਪਤਿ ਵਿਣੁ ਪਾਰਿ ਨ ਪਾਇ ॥੧॥

Nanak, without the Guru there is no honour and without this honour one cannot ferry across.

ਮਃ ੨ ॥

Second Guru.

ਦੇਂਦੇ ਥਾਵਹੁ ਦਿਤਾ ਚੰਗਾ ਮਨਮੁਖਿ ਐਸਾ ਜਾਣੀਐ ॥

The gift is preferable to the Giver. Understand the perverse person to be such.

ਸੁਰਤਿ ਮਤਿ ਚਤੁਰਾਈ ਤਾ ਕੀ ਕਿਆ ਕਰਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀਐ ॥

What should be said and told regarding his intelligence, understanding and cleverness?

ਅੰਤਰਿ ਬਹਿ ਕੈ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ਸੋ ਚਹੁ ਕੁੰਡੀ ਜਾਣੀਐ ॥

The deeds which the mortal commits sitting inside they are known in four directions.

ਜੋ ਧਰਮੁ ਕਮਾਵੈ ਤਿਸੁ ਧਰਮ ਨਾਉ ਹੋਵੈ ਪਾਪਿ ਕਮਾਣੈ ਪਾਪੀ ਜਾਣੀਐ ॥

He, who practises virtue goes by the Name of virtuous and he who commits sins is known a sinner.

ਤੂੰ ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰਹਿ ਸਭਿ ਕਰਤੇ ਕਿਆ ਦੂਜਾ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀਐ ॥

Thou Thyself performest the entire play, O Creator! Why to speak and talk of another?

ਜਿਚਰੁ ਤੇਰੀ ਜੋਤਿ ਤਿਚਰੁ ਜੋਤੀ ਵਿਚਿ ਤੂੰ ਬੋਲਹਿ ਵਿਣੁ ਜੋਤੀ ਕੋਈ ਕਿਛੁ ਕਰਿਹੁ ਦਿਖਾ ਸਿਆਣੀਐ ॥

O Lord! as long as Thy light is in the body so long Thou speakest in the illumined body. If some one shows that he has accomplished something without Thy light I would call him wise.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਹਰਿ ਇਕੋ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਣੀਐ ॥੨॥

Nanak, God who alone is accomplished and omniscient is made manifest by the Guru's instruction.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥

Thou Thyself created the world and Thou Thyself put it to work.

ਮੋਹ ਠਗਉਲੀ ਪਾਇ ਕੈ ਤੁਧੁ ਆਪਹੁ ਜਗਤੁ ਖੁਆਇਆ ॥

Giving to eat the intoxicating herb of worldly love, Thou Thyself hast led astray the world.

ਤਿਸਨਾ ਅੰਦਰਿ ਅਗਨਿ ਹੈ ਨਹ ਤਿਪਤੈ ਭੁਖਾ ਤਿਹਾਇਆ ॥

Within the mortal is the fire of desire. He gets not satiated and remains hungry and thirsty.

ਸਹਸਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਹੈ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਆਇਆ ਜਾਇਆ ॥

Illusion is this world. It perishes, is reborn, comes and goes.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮੋਹੁ ਨ ਤੁਟਈ ਸਭਿ ਥਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇਆ ॥

Without the True Guru secular attachment sunders not. All have grown weary of performing rituals.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸੁਖਿ ਰਜਾ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥

When it pleases Thee, O Lord! the mortal is sated with joy by remembering the Name under the Guru's instruction.

ਕੁਲੁ ਉਧਾਰੇ ਆਪਣਾ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇਆ ॥

He saves his lineage. Blest is the mother who gave birth to him.

ਸੋਭਾ ਸੁਰਤਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੨॥

Beauteous is the magnificence and understanding of him who fixes his mind with God.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥

Slok, Second Guru.

ਅਖੀ ਬਾਝਹੁ ਵੇਖਣਾ ਵਿਣੁ ਕੰਨਾ ਸੁਨਣਾ ॥

To see without eyes to hear without ears,

ਪੈਰਾ ਬਾਝਹੁ ਚਲਣਾ ਵਿਣੁ ਹਥਾ ਕਰਣਾ ॥

to walk without feet, to work without hands,

ਜੀਭੈ ਬਾਝਹੁ ਬੋਲਣਾ ਇਉ ਜੀਵਤ ਮਰਣਾ ॥

and to speak without tongue; like this one remain dead whilst alive.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿ ਕੈ ਤਉ ਖਸਮੈ ਮਿਲਣਾ ॥੧॥

O Nanak! then does the mortal meet his Spouse by recognising His will.

ਮਃ ੨ ॥

Second Guru.

ਦਿਸੈ ਸੁਣੀਐ ਜਾਣੀਐ ਸਾਉ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

The Lord is seen heard of and known but His relish is not obtained.

ਰੁਹਲਾ ਟੁੰਡਾ ਅੰਧੁਲਾ ਕਿਉ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥

How can a lame, armless and blind person run to embrace the Lord?

ਭੈ ਕੇ ਚਰਣ ਕਰ ਭਾਵ ਕੇ ਲੋਇਣ ਸੁਰਤਿ ਕਰੇਇ ॥

Make fear of God thine feet, His love thine hands and His understanding thine eyes.

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸਿਆਣੀਏ ਇਵ ਕੰਤ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥

Sayeth Nanak in this way, O wise woman! the union with the Bridegroom is accomplished.

ਪਉੜੀ ॥

pauri.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੂੰ ਏਕੁ ਹੈ ਤੁਧੁ ਦੂਜਾ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥

For ever and aye Thou, O Lord! art but One. Secondly Thou hast set afoot the world play.

ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਲੋਭੁ ਅੰਤਰਿ ਜੰਤਾ ਪਾਇਆ ॥

Thou hast created self-conceit and arrogance and infused avarice into the mortals.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਸਭ ਕਰੇ ਤੇਰਾ ਕਰਾਇਆ ॥

Do Thou keep me in the way as it pleases Thee. Everyone does as Thou directest him.

ਇਕਨਾ ਬਖਸਹਿ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਗੁਰਮਤੀ ਤੁਧੈ ਲਾਇਆ ॥

Some Thou attachest to the Guru's instruction, grantest pardon and unitest with Thyself.

ਇਕਿ ਖੜੇ ਕਰਹਿ ਤੇਰੀ ਚਾਕਰੀ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥

Some stands at Thy door and perform Thine service. Except the Name nothing else is pleasing to them.

ਹੋਰੁ ਕਾਰ ਵੇਕਾਰ ਹੈ ਇਕਿ ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥

Some Thou hast put to Thine true service. Any other service is worthless for them.

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਇਕਿ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੇ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥

Some, who are pleasing to Thee, remain detached in the midst of their sons, wife and other relations.

ਓਹਿ ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲੇ ਸਚੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥

From within and without they are pure and remain absorbed in the true Name.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਸੁਇਨੇ ਕੈ ਪਰਬਤਿ ਗੁਫਾ ਕਰੀ ਕੈ ਪਾਣੀ ਪਇਆਲਿ ॥

I may make a cavern in the mountain of gold or in the water of the nether-world.

ਕੈ ਵਿਚਿ ਧਰਤੀ ਕੈ ਆਕਾਸੀ ਉਰਧਿ ਰਹਾ ਸਿਰਿ ਭਾਰਿ ॥

I may remain standing on my head, upside down either in the earth or on the sky.

ਪੁਰੁ ਕਰਿ ਕਾਇਆ ਕਪੜੁ ਪਹਿਰਾ ਧੋਵਾ ਸਦਾ ਕਾਰਿ ॥

I may fully cover my body by wearing clothes and to wash them may be my everyday work.

ਬਗਾ ਰਤਾ ਪੀਅਲਾ ਕਾਲਾ ਬੇਦਾ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥

I may shout aloud the white the red, the yellow and the black Vedas.

ਹੋਇ ਕੁਚੀਲੁ ਰਹਾ ਮਲੁ ਧਾਰੀ ਦੁਰਮਤਿ ਮਤਿ ਵਿਕਾਰ ॥

I may live dirty and filthy. But all this is an evil intellect and a pernicious mentality.

ਨਾ ਹਉ ਨਾ ਮੈ ਨਾ ਹਉ ਹੋਵਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥

Nanak, I ponder over only the Name of God, without which neither I was nor I am and nor I shall be worth anything.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਵਸਤ੍ਰ ਪਖਾਲਿ ਪਖਾਲੇ ਕਾਇਆ ਆਪੇ ਸੰਜਮਿ ਹੋਵੈ ॥

Man washes his cloth and washes his body and thinks that he is automatically rendered pure.

ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਲਗੀ ਨਹੀ ਜਾਣੈ ਬਾਹਰਹੁ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵੈ ॥

Knowing not of filth attaching to his inner-self he rubs and cleanses himself externally.

ਅੰਧਾ ਭੂਲਿ ਪਇਆ ਜਮ ਜਾਲੇ ॥

The blind man goes astray and falls into the death's noose.

ਵਸਤੁ ਪਰਾਈ ਅਪੁਨੀ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਘਾਲੇ ॥

He deems other's commodity as his own and in pride suffers pain.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਤੁਟੈ ਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥

Nanak, when under the Guru's guidance pride is dispelled, man then reflects over the Lord God's Name.

ਨਾਮੁ ਜਪੇ ਨਾਮੋ ਆਰਾਧੇ ਨਾਮੇ ਸੁਖਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥

He repeats the name meditates on the Name, and through the Name is absorbed in peace.

ਪਵੜੀ ॥

Pauri.

ਕਾਇਆ ਹੰਸਿ ਸੰਜੋਗੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥

Destiny has brought about the union of body and soul.

ਤਿਨ ਹੀ ਕੀਆ ਵਿਜੋਗੁ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥

He who created them has arranged their separation.

ਮੂਰਖੁ ਭੋਗੇ ਭੋਗੁ ਦੁਖ ਸਬਾਇਆ ॥

The fool enjoys revelments and undergoes all the agonies.

ਸੁਖਹੁ ਉਠੇ ਰੋਗ ਪਾਪ ਕਮਾਇਆ ॥

From worldly pleasures and committing sins arise diseases.

ਹਰਖਹੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਉਪਾਇ ਖਪਾਇਆ ॥

From sinful enjoyment proceed sorrow, separation from the Lord, birth and death.

ਮੂਰਖ ਗਣਤ ਗਣਾਇ ਝਗੜਾ ਪਾਇਆ ॥

Entering into the accounts of misdeeds the fool is involved in an imbroglio.

ਸਤਿਗੁਰ ਹਥਿ ਨਿਬੇੜੁ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

The judgement is in the hands of the True Guru, who puts an end to the dispute.

ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਇਆ ॥੪॥

What the Creator does that comes to pass. By man's effacing effort it cannot be effaced.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਮੁਰਦਾਰੁ ਖਾਇ ॥

By uttering falsehood, man eats carrion,

ਅਵਰੀ ਨੋ ਸਮਝਾਵਣਿ ਜਾਇ ॥

yet, he, goes to admonish others.

ਮੁਠਾ ਆਪਿ ਮੁਹਾਏ ਸਾਥੈ ॥

Who himself is beguiled and beguiles his comrades,

ਨਾਨਕ ਐਸਾ ਆਗੂ ਜਾਪੈ ॥੧॥

he appears to be the leader, O Nanak!

ਮਹਲਾ ੪ ॥

Fourth Guru.

ਜਿਸ ਦੈ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਹੈ ਸੋ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਮੁਖਿ ਸਚੁ ਅਲਾਏ ॥

He, within whom is the truth obtains the True Name and with his mouth utters the truth.

ਓਹੁ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਆਪਿ ਚਲਦਾ ਹੋਰਨਾ ਨੋ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥

He himself walks in God's way and puts others on God's path.

ਜੇ ਅਗੈ ਤੀਰਥੁ ਹੋਇ ਤਾ ਮਲੁ ਲਹੈ ਛਪੜਿ ਨਾਤੈ ਸਗਵੀ ਮਲੁ ਲਾਏ ॥

If there be a pure water tank in front then the filth is washed off. By bathing in a pond, still more filth attaches to the man.

ਤੀਰਥੁ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੋ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥

The perfect place of pilgrimage is the True Guru who night and day meditates on the Name of Lord God.

ਓਹੁ ਆਪਿ ਛੁਟਾ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਦੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਛਡਾਏ ॥

He is saved himself along with his family and by giving the Name of the Lord Master saves the whole world.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜੋ ਆਪਿ ਜਪੈ ਅਵਰਾ ਨਾਮੁ ਜਪਾਏ ॥੨॥

Servant Nanak is a sacrifice unto him, who himself repeats God's Name and causes others to utter the Name.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਇਕਿ ਕੰਦ ਮੂਲੁ ਚੁਣਿ ਖਾਹਿ ਵਣ ਖੰਡਿ ਵਾਸਾ ॥

Some pick and eat fruits and roots and dwell in forest localities.

ਇਕਿ ਭਗਵਾ ਵੇਸੁ ਕਰਿ ਫਿਰਹਿ ਜੋਗੀ ਸੰਨਿਆਸਾ ॥

Some roam about wearing ochre robs as Yogis and solitarians.

ਅੰਦਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬਹੁਤੁ ਛਾਦਨ ਭੋਜਨ ਕੀ ਆਸਾ ॥

Within them is the great desire and they long for clothes and food.

ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ਨ ਗਿਰਹੀ ਨ ਉਦਾਸਾ ॥

In vain they waste their lives. They are neither householders nor renouncers.

ਜਮਕਾਲੁ ਸਿਰਹੁ ਨ ਉਤਰੈ ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮਨਸਾ ॥

Birth and death cease not hovering over their heads and they are the victim of the three-phased desire.

ਗੁਰਮਤੀ ਕਾਲੁ ਨ ਆਵੈ ਨੇੜੈ ਜਾ ਹੋਵੈ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ॥

When by the Guru's instruction, man becomes the slave of Lord's slaves, death draws not near him.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚੁ ਮਨਿ ਘਰ ਹੀ ਮਾਹਿ ਉਦਾਸਾ ॥

The True Name abides in his true mind, and in his very home he remains detached.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਸੇ ਆਸਾ ਤੇ ਨਿਰਾਸਾ ॥੫॥

Who serve their True Guru, O Nanak, they rise from desire to desirelessness.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਜੇ ਰਤੁ ਲਗੈ ਕਪੜੈ ਜਾਮਾ ਹੋਇ ਪਲੀਤੁ ॥

If clothes be stained with blood the garment gets polluted.

ਜੋ ਰਤੁ ਪੀਵਹਿ ਮਾਣਸਾ ਤਿਨ ਕਿਉ ਨਿਰਮਲੁ ਚੀਤੁ ॥

Who suck the blood of human beings; how can their mind be pure?

ਨਾਨਕ ਨਾਉ ਖੁਦਾਇ ਕਾ ਦਿਲਿ ਹਛੈ ਮੁਖਿ ਲੇਹੁ ॥

Nanak, utter thou the Name of God from your mouth with sincere heart.

ਅਵਰਿ ਦਿਵਾਜੇ ਦੁਨੀ ਕੇ ਝੂਠੇ ਅਮਲ ਕਰੇਹੁ ॥੧॥

Else are worldly ostentatious, Man pracitises false deeds.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਜਾ ਹਉ ਨਾਹੀ ਤਾ ਕਿਆ ਆਖਾ ਕਿਹੁ ਨਾਹੀ ਕਿਆ ਹੋਵਾ ॥

When I am nobody, what can I say? Since I am nothing, what can I be?

ਕੀਤਾ ਕਰਣਾ ਕਹਿਆ ਕਥਨਾ ਭਰਿਆ ਭਰਿ ਭਰਿ ਧੋਵਾਂ ॥

As God made me so I act. As He told me so I speak. With sins I am brimful and greatly soiled. Them I wash off now.

ਆਪਿ ਨ ਬੁਝਾ ਲੋਕ ਬੁਝਾਈ ਐਸਾ ਆਗੂ ਹੋਵਾਂ ॥

Myself I understand not, yet I teach other people. Such a guide I am.

ਨਾਨਕ ਅੰਧਾ ਹੋਇ ਕੈ ਦਸੇ ਰਾਹੈ ਸਭਸੁ ਮੁਹਾਏ ਸਾਥੈ ॥

Nanak, though thus being himself blind shows the way and misleads all his comrades.

ਅਗੈ ਗਇਆ ਮੁਹੇ ਮੁਹਿ ਪਾਹਿ ਸੁ ਐਸਾ ਆਗੂ ਜਾਪੈ ॥੨॥

Going into the next world, he shall be shoe-beaten on the very face and it shall be seen, what sort of leader he was.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਮਾਹਾ ਰੁਤੀ ਸਭ ਤੂੰ ਘੜੀ ਮੂਰਤ ਵੀਚਾਰਾ ॥

Throughout all the months, seasons, 'gharies' and 'murats' I meditate on Thee, O Lord!

ਤੂੰ ਗਣਤੈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਸਚੇ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ॥

By calculation, none has obtained Thee, O True unseen and infinite Lord!

ਪੜਿਆ ਮੂਰਖੁ ਆਖੀਐ ਜਿਸੁ ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥

The scholar, who harbours greed avarice and pride is said to be a fool.

ਨਾਉ ਪੜੀਐ ਨਾਉ ਬੁਝੀਐ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰਾ ॥

Read thou the Name and realise the Name O man! and ponder over the Guru's instruction.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

By the Guru's gospel, I have earned the wealth of God's Name, and possess the store houses brimful with the Lord's devotion.

ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿਆ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰਾ ॥

By believing in the immaculate Name the mortal is acclaimed as true at the True Court.

ਜਿਸ ਦਾ ਜੀਉ ਪਰਾਣੁ ਹੈ ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥

The light of the infinite Lord, who is the owner of mortal's soul and very life is within him.

ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਇਕੁ ਤੂੰ ਹੋਰੁ ਜਗਤੁ ਵਣਜਾਰਾ ॥੬॥

The True Banker, thou alone art, O Lord! The rest of the world is Thy petty dealer.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਮਿਹਰ ਮਸੀਤਿ ਸਿਦਕੁ ਮੁਸਲਾ ਹਕੁ ਹਲਾਲੁ ਕੁਰਾਣੁ ॥

Make mercy thy mosque, faith thy prayer-mat what is just and lawful, thy Quran,

ਸਰਮ ਸੁੰਨਤਿ ਸੀਲੁ ਰੋਜਾ ਹੋਹੁ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ॥

modesty thy circumcision and civility thy fast; so shalt thou be a Moslem.

ਕਰਣੀ ਕਾਬਾ ਸਚੁ ਪੀਰੁ ਕਲਮਾ ਕਰਮ ਨਿਵਾਜ ॥

Let good conduct be your Kaabaa, Truth your spiritual guide, and the karma of good deeds your prayer and chant.

ਤਸਬੀ ਸਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵਸੀ ਨਾਨਕ ਰਖੈ ਲਾਜ ॥੧॥

Rosary is that, what is pleasing to Him. Thus the Lord shall preserve thy honour, O Nanak.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru!

ਹਕੁ ਪਰਾਇਆ ਨਾਨਕਾ ਉਸੁ ਸੂਅਰ ਉਸੁ ਗਾਇ ॥

Nanak, another's right is swine for him (the Musalman) and cow for him (the Hindu).

ਗੁਰੁ ਪੀਰੁ ਹਾਮਾ ਤਾ ਭਰੇ ਜਾ ਮੁਰਦਾਰੁ ਨ ਖਾਇ ॥

The spiritual guide and the prophet shall stand surety only then, if man eats not carrion.

ਗਲੀ ਭਿਸਤਿ ਨ ਜਾਈਐ ਛੁਟੈ ਸਚੁ ਕਮਾਇ ॥

By mere talk man goes not to heaven. The deliverance is by the practice of truth alone.

ਮਾਰਣ ਪਾਹਿ ਹਰਾਮ ਮਹਿ ਹੋਇ ਹਲਾਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥

By putting condiments in the unlawful food, it becomes not lawful.

ਨਾਨਕ ਗਲੀ ਕੂੜੀਈ ਕੂੜੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥

Nanak, from false talk only falsehood is obtained.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਪੰਜਿ ਨਿਵਾਜਾ ਵਖਤ ਪੰਜਿ ਪੰਜਾ ਪੰਜੇ ਨਾਉ ॥

There are five prayers, five times for prayers, and the five have five names.

ਪਹਿਲਾ ਸਚੁ ਹਲਾਲ ਦੁਇ ਤੀਜਾ ਖੈਰ ਖੁਦਾਇ ॥

The first is truthfulness, second the honest earning and third charity in God's Name.

ਚਉਥੀ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਮਨੁ ਪੰਜਵੀ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਇ ॥

The fourth is pure intent and mind and the fifth the Lord's admiration and praise.

ਕਰਣੀ ਕਲਮਾ ਆਖਿ ਕੈ ਤਾ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਸਦਾਇ ॥

Repeat thou the creed of good deeds and then call thyself a Moslem.

ਨਾਨਕ ਜੇਤੇ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੈ ਕੂੜੀ ਪਾਇ ॥੩॥

Nanak all the liars shall obtain what is altogether false.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਇਕਿ ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਵਣਜਦੇ ਇਕਿ ਕਚੈ ਦੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥

Some trade in the invaluable commodity and others are the dealers in glass.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਪਾਈਅਨਿ ਅੰਦਰਿ ਰਤਨ ਭੰਡਾਰਾ ॥

If the True Guru be mightily pleased man finds the treasure of jewels within him.

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਲਧਿਆ ਅੰਧੇ ਭਉਕਿ ਮੁਏ ਕੂੜਿਆਰਾ ॥

Without the Guru, none has found the Treasure. The false and the blind have perished in ceaseless wanderings.

ਮਨਮੁਖ ਦੂਜੈ ਪਚਿ ਮੁਏ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥

The wayward putrefy and dies in duality and understand not Divine comprehension.

ਇਕਸੁ ਬਾਝਹੁ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਹੀ ਕਿਸੁ ਅਗੈ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰਾ ॥

Without one Lord there is no other. Before whom should thy lodge a complaint?

ਇਕਿ ਨਿਰਧਨ ਸਦਾ ਭਉਕਦੇ ਇਕਨਾ ਭਰੇ ਤੁਜਾਰਾ ॥

Some are without wealth and ceaselessly roam about and some have treasures full of wealth.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਧਨੁ ਨਾਹੀ ਹੋਰੁ ਬਿਖਿਆ ਸਭੁ ਛਾਰਾ ॥

Without God's Name, there is no other wealth. All else is but poison and ashes.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੭॥

Nanak, the Lord himself does and Himself makes others do. By His order He reforms the mortals.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵਣੁ ਮੁਸਕਲੁ ਜਾ ਹੋਇ ਤਾ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵੈ ॥

To be called a Muslim is difficult. If one be really so then he may get himself called a Muslim.

ਅਵਲਿ ਅਉਲਿ ਦੀਨੁ ਕਰਿ ਮਿਠਾ ਮਸਕਲ ਮਾਨਾ ਮਾਲੁ ਮੁਸਾਵੈ ॥

First he ought to deem sweet the religion of the Lord's devotees and have his pride of pelf effaced as rasped with a scraper.

ਹੋਇ ਮੁਸਲਿਮੁ ਦੀਨ ਮੁਹਾਣੈ ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕਾ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥

Becoming the true disciple of the faith of the Prophet, let him put aside the illusion of death and life.

ਰਬ ਕੀ ਰਜਾਇ ਮੰਨੇ ਸਿਰ ਉਪਰਿ ਕਰਤਾ ਮੰਨੇ ਆਪੁ ਗਵਾਵੈ ॥

He should heartily submit to the Lord's will, worship the Creator and efface his self-conceit.

ਤਉ ਨਾਨਕ ਸਰਬ ਜੀਆ ਮਿਹਰੰਮਤਿ ਹੋਇ ਤ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵੈ ॥੧॥

Therefore if he is merciful to all the sentient beings, O Nanak! then, alone he shall be called a Musalman.

ਮਹਲਾ ੪ ॥

Fourth Guru.

ਪਰਹਰਿ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧੁ ਝੂਠੁ ਨਿੰਦਾ ਤਜਿ ਮਾਇਆ ਅਹੰਕਾਰੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥

Renounce sexual pleasures, wrath, falsehood and calumny, forsake worldly valuables and dispel pride.

ਤਜਿ ਕਾਮੁ ਕਾਮਿਨੀ ਮੋਹੁ ਤਜੈ ਤਾ ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਵੈ ॥

Put aside the lust for belles and leave worldly love. Then shalt thou obtain the bright Lord amidst the dark world.

ਤਜਿ ਮਾਨੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਤਜਿ ਪਿਆਸ ਆਸ ਰਾਮ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥

Eschew self-adoration, egotism and affection for thy sons and wife. Shed thirst and desire of wealth and embrace love for the omnipresent Lord.

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥

Nanak, he, in whose mind the True One abides, through the True Gurbani gets absorbed in God's Name.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਰਾਜੇ ਰਯਤਿ ਸਿਕਦਾਰ ਕੋਇ ਨ ਰਹਸੀਓ ॥

Of the kings, subjects and chiefs none shall remain.

ਹਟ ਪਟਣ ਬਾਜਾਰ ਹੁਕਮੀ ਢਹਸੀਓ ॥

The shops cities and streets shall disintegrate by the order of God.

ਪਕੇ ਬੰਕ ਦੁਆਰ ਮੂਰਖੁ ਜਾਣੈ ਆਪਣੇ ॥

The solidly built and beautiful mansions the fool deems his own.

ਦਰਬਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ਰੀਤੇ ਇਕਿ ਖਣੇ ॥

The treasures filled with wealth become empty in an instant.

ਤਾਜੀ ਰਥ ਤੁਖਾਰ ਹਾਥੀ ਪਾਖਰੇ ॥ ਬਾਗ ਮਿਲਖ ਘਰ ਬਾਰ ਕਿਥੈ ਸਿ ਆਪਣੇ ॥ ਤੰਬੂ ਪਲੰਘ ਨਿਵਾਰ ਸਰਾਇਚੇ ਲਾਲਤੀ ॥

Stallions, chariots, camels, elephants with decorations,

ਨਾਨਕ ਸਚ ਦਾਤਾਰੁ ਸਿਨਾਖਤੁ ਕੁਦਰਤੀ ॥੮॥

Nanak, true is the Lord, the Bestower, who is recognised by His Omnipotence.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਨਦੀਆ ਹੋਵਹਿ ਧੇਣਵਾ ਸੁੰਮ ਹੋਵਹਿ ਦੁਧੁ ਘੀਉ ॥

Were the streams to become milk-cattle and springs to become milk and clarified butter.

ਸਗਲੀ ਧਰਤੀ ਸਕਰ ਹੋਵੈ ਖੁਸੀ ਕਰੇ ਨਿਤ ਜੀਉ ॥

Were the entire earth to become sugar, so that the mind might ever rejoice,

ਪਰਬਤੁ ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਹੋਵੈ ਹੀਰੇ ਲਾਲ ਜੜਾਉ ॥

and were the mountains to become gold and silver and be studded with jewels and gems.

ਭੀ ਤੂੰਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੧॥

Even then, I would admire Thee, O Lord! and my yearning to utter Thine praises shall not abate.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਭਾਰ ਅਠਾਰਹ ਮੇਵਾ ਹੋਵੈ ਗਰੁੜਾ ਹੋਇ ਸੁਆਉ ॥

Were the eighteen loads of vegetation to become fruit and the ever-growing grass to become delicious rice.

ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਦੁਇ ਫਿਰਦੇ ਰਖੀਅਹਿ ਨਿਹਚਲੁ ਹੋਵੈ ਥਾਉ ॥

Were I to arrest both the moon and the sun in their courses and were my seat to become ever stable.

ਭੀ ਤੂੰਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੨॥

Even then I would admire Thee, O Lord! and my yearning to utter Thine praises shall not abate.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਜੇ ਦੇਹੈ ਦੁਖੁ ਲਾਈਐ ਪਾਪ ਗਰਹ ਦੁਇ ਰਾਹੁ ॥

Were I to infest my body with pain by means of two sinful stars, Rahu and Ketu;

ਰਤੁ ਪੀਣੇ ਰਾਜੇ ਸਿਰੈ ਉਪਰਿ ਰਖੀਅਹਿ ਏਵੈ ਜਾਪੈ ਭਾਉ ॥

Were the blood sucking kings to sway over my head and like this hold may appear to be my condition;

ਭੀ ਤੂੰਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੩॥

Even then I would admire Thee, O Lord! and my yearning to utter Thine praises shall not abate.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਅਗੀ ਪਾਲਾ ਕਪੜੁ ਹੋਵੈ ਖਾਣਾ ਹੋਵੈ ਵਾਉ ॥

If fire and frost be my raiment wind be my food;

ਸੁਰਗੈ ਦੀਆ ਮੋਹਣੀਆ ਇਸਤਰੀਆ ਹੋਵਨਿ ਨਾਨਕ ਸਭੋ ਜਾਉ ॥

and If the fascinating fairies of heaven be my wives, O Nanak! all this shall pass away.

ਭੀ ਤੂਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੪॥

Even then I would magnify Thee, O Master! and my buoyant desire to repeat Thine eulogies ceases not.

ਪਵੜੀ ॥

Pauri.

ਬਦਫੈਲੀ ਗੈਬਾਨਾ ਖਸਮੁ ਨ ਜਾਣਈ ॥

The evil-doer is a demon, who knows not the Master.

ਸੋ ਕਹੀਐ ਦੇਵਾਨਾ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਣਈ ॥

He is said to be a mad-cap, who understands not his ownself.

ਕਲਹਿ ਬੁਰੀ ਸੰਸਾਰਿ ਵਾਦੇ ਖਪੀਐ ॥

Pernicious is strife in this world, In contention man is distracted.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਵੇਕਾਰਿ ਭਰਮੇ ਪਚੀਐ ॥

Without God's Name, worthless is the mortal. In scepticism he is destroyed.

ਰਾਹ ਦੋਵੈ ਇਕੁ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ਸਿਝਸੀ ॥

He, who deems both the ways lead to one Lord, shall be emancipated.

ਕੁਫਰ ਗੋਅ ਕੁਫਰਾਣੈ ਪਇਆ ਦਝਸੀ ॥

Fallen in the blasphemer's hell, the utterer of lies shall burn to ashes.

ਸਭ ਦੁਨੀਆ ਸੁਬਹਾਨੁ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥

In the whole world the most sanctified are they who remain absorbed in truth.

ਸਿਝੈ ਦਰਿ ਦੀਵਾਨਿ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ॥੯॥

By eradicating his self-conceit, man is exonerated in Lord's Court.

ਮਃ ੧ ਸਲੋਕੁ ॥

Slok, First Guru.

ਸੋ ਜੀਵਿਆ ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੋਇ ॥

He alone lives within whose mind that Master abides.

ਨਾਨਕ ਅਵਰੁ ਨ ਜੀਵੈ ਕੋਇ ॥

O Nanak! none else is really alive.

ਜੇ ਜੀਵੈ ਪਤਿ ਲਥੀ ਜਾਇ ॥

O Nanak! none else is really alive.

ਸਭੁ ਹਰਾਮੁ ਜੇਤਾ ਕਿਛੁ ਖਾਇ ॥

All, that he eats is forbidden.

ਰਾਜਿ ਰੰਗੁ ਮਾਲਿ ਰੰਗੁ ॥ ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਨਚੈ ਨੰਗੁ ॥

Intoxicated with power of authority and revelments of riches,

ਨਾਨਕ ਠਗਿਆ ਮੁਠਾ ਜਾਇ ॥

Nanak, he is beguiled and defrauded.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਪਤਿ ਗਇਆ ਗਵਾਇ ॥੧॥

Without the Lord's Name, he loses his honour and departs.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਕਿਆ ਖਾਧੈ ਕਿਆ ਪੈਧੈ ਹੋਇ ॥

What can be achieved by eating and what by dressing so long as that True Lord abides not in the man's mind?

ਜਾ ਮਨਿ ਨਾਹੀ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥

What can be achieved by eating and what by dressing so long as that True Lord abides not in the man's mind?

ਕਿਆ ਮੇਵਾ ਕਿਆ ਘਿਉ ਗੁੜੁ ਮਿਠਾ ਕਿਆ ਮੈਦਾ ਕਿਆ ਮਾਸੁ ॥

What is fruit, what clarified butter and sweet molasses, what fine flour and what meat?

ਕਿਆ ਕਪੜੁ ਕਿਆ ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਕੀਜਹਿ ਭੋਗ ਬਿਲਾਸ ॥

What is raiment and what comfortable couch, to enjoy sexual intercourse and revelements?

ਕਿਆ ਲਸਕਰ ਕਿਆ ਨੇਬ ਖਵਾਸੀ ਆਵੈ ਮਹਲੀ ਵਾਸੁ ॥

Of what use is an army and of what the mace-bearers, servants and coming and dwelling in mansions?

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਸਭੇ ਟੋਲ ਵਿਣਾਸੁ ॥੨॥

Nanak, without the True Name, the entire paraphernalia is perishable.

ਪਵੜੀ ॥

Pauri.

ਜਾਤੀ ਦੈ ਕਿਆ ਹਥਿ ਸਚੁ ਪਰਖੀਐ ॥

What is in the power of caste? Righteousness is to be assayed.

ਮਹੁਰਾ ਹੋਵੈ ਹਥਿ ਮਰੀਐ ਚਖੀਐ ॥

High caste pride is like poison by holding in hand and eating which the man dies.

ਸਚੇ ਕੀ ਸਿਰਕਾਰ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਜਾਣੀਐ ॥

The sovereignty of the True Lord is known throughout all the ages.

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨੇ ਸਿਰਦਾਰੁ ਦਰਿ ਦੀਬਾਣੀਐ ॥

He who obeys the Lord's order becomes a noble in His Court.

ਫੁਰਮਾਨੀ ਹੈ ਕਾਰ ਖਸਮਿ ਪਠਾਇਆ ॥

Enjoining the performance of His service the Lord has sent the mortal in this world.

ਤਬਲਬਾਜ ਬੀਚਾਰ ਸਬਦਿ ਸੁਣਾਇਆ ॥

The Guru-drummer has by means of Gurbani, proclaimed this meditation of the Lord.

ਇਕਿ ਹੋਏ ਅਸਵਾਰ ਇਕਨਾ ਸਾਖਤੀ ॥

Hearing this some have mounted their horses and some are caparisoning to them.

ਇਕਨੀ ਬਧੇ ਭਾਰ ਇਕਨਾ ਤਾਖਤੀ ॥੧੦॥

Some have tied their bundles and some have even ridden off.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਜਾ ਪਕਾ ਤਾ ਕਟਿਆ ਰਹੀ ਸੁ ਪਲਰਿ ਵਾੜਿ ॥

When the crop is ripe, it is cut then. Only the straw and hedge remain.

ਸਣੁ ਕੀਸਾਰਾ ਚਿਥਿਆ ਕਣੁ ਲਇਆ ਤਨੁ ਝਾੜਿ ॥

Along with the bristled ears the crop is thrashed and by winnowing the corn is separated from the crop.

ਦੁਇ ਪੁੜ ਚਕੀ ਜੋੜਿ ਕੈ ਪੀਸਣ ਆਇ ਬਹਿਠੁ ॥

Joining together both the quern-stones people come and sit down to grind the corn.

ਜੋ ਦਰਿ ਰਹੇ ਸੁ ਉਬਰੇ ਨਾਨਕ ਅਜਬੁ ਡਿਠੁ ॥੧॥

They, which remain attached to the central axle, are saved Nanak has seen a wonderful thing.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਵੇਖੁ ਜਿ ਮਿਠਾ ਕਟਿਆ ਕਟਿ ਕੁਟਿ ਬਧਾ ਪਾਇ ॥

See, that the sugarcane is sheared. After cleansing and chopping off its plumes its feet are bound to form it into bundles.

ਖੁੰਢਾ ਅੰਦਰਿ ਰਖਿ ਕੈ ਦੇਨਿ ਸੁ ਮਲ ਸਜਾਇ ॥

Placing it in between the wooden rollers of the press, they crush and award it punishment.

ਰਸੁ ਕਸੁ ਟਟਰਿ ਪਾਈਐ ਤਪੈ ਤੈ ਵਿਲਲਾਇ ॥

Extracting the juice, they put it in the cauldron and it groans as it burns.

ਭੀ ਸੋ ਫੋਗੁ ਸਮਾਲੀਐ ਦਿਚੈ ਅਗਿ ਜਾਲਾਇ ॥

Even the empty crushed cane is collected and is burnt in the fire.

ਨਾਨਕ ਮਿਠੈ ਪਤਰੀਐ ਵੇਖਹੁ ਲੋਕਾ ਆਇ ॥੨॥

Nanak, how the sweet-leaved sugarcane is treated, come and see, O people!

ਪਵੜੀ ॥

Pauri.

ਇਕਨਾ ਮਰਣੁ ਨ ਚਿਤਿ ਆਸ ਘਣੇਰਿਆ ॥

Some do not think of death; they entertain great hopes.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਨਿਤ ਕਿਸੈ ਨ ਕੇਰਿਆ ॥

They ever die, perish and are reborn and are of no avail.

ਆਪਨੜੈ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਕਹਨਿ ਚੰਗੇਰਿਆ ॥

In their heart of heart they call themselves good.

ਜਮਰਾਜੈ ਨਿਤ ਨਿਤ ਮਨਮੁਖ ਹੇਰਿਆ ॥

The king of the angels of death for ever and aye stalks the apostate.

ਮਨਮੁਖ ਲੂਣ ਹਾਰਾਮ ਕਿਆ ਨ ਜਾਣਿਆ ॥

The perverse person is untrue to his salt and feels not indebted for the good done to him.

ਬਧੇ ਕਰਨਿ ਸਲਾਮ ਖਸਮ ਨ ਭਾਣਿਆ ॥

They, who pay homage under compulsion are not pleasing to the Lord.

ਸਚੁ ਮਿਲੈ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਾਹਿਬ ਭਾਵਸੀ ॥

They who obtain the exalted True Name are liked by the master.

ਕਰਸਨਿ ਤਖਤਿ ਸਲਾਮੁ ਲਿਖਿਆ ਪਾਵਸੀ ॥੧੧॥

They who obtain good destiny bow before the Lord's throne.

ਮਃ ੧ ਸਲੋਕੁ ॥

First Guru. Slok.

ਮਛੀ ਤਾਰੂ ਕਿਆ ਕਰੇ ਪੰਖੀ ਕਿਆ ਆਕਾਸੁ ॥

What can the deep water do to a fish and what the sky to the bird?

ਪਥਰ ਪਾਲਾ ਕਿਆ ਕਰੇ ਖੁਸਰੇ ਕਿਆ ਘਰ ਵਾਸੁ ॥

What can cold do to a stone and what the married life to an eunuch?

ਕੁਤੇ ਚੰਦਨੁ ਲਾਈਐ ਭੀ ਸੋ ਕੁਤੀ ਧਾਤੁ ॥

Sandal may be applied to a dog even then he will preserve his canine nature.

ਬੋਲਾ ਜੇ ਸਮਝਾਈਐ ਪੜੀਅਹਿ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਪਾਠ ॥

Though one may instruct a deaf man and read for him Simirtis and other religious recitations,

ਅੰਧਾ ਚਾਨਣਿ ਰਖੀਐ ਦੀਵੇ ਬਲਹਿ ਪਚਾਸ ॥

Though one may place a light before a blind man and burn fifty lamps for him but all is in vain.

ਚਉਣੇ ਸੁਇਨਾ ਪਾਈਐ ਚੁਣਿ ਚੁਣਿ ਖਾਵੈ ਘਾਸੁ ॥

Though one may put gold before a herd of cattle but they will pick out and select grass to eat.

ਲੋਹਾ ਮਾਰਣਿ ਪਾਈਐ ਢਹੈ ਨ ਹੋਇ ਕਪਾਸ ॥

If flux be put into iron, it will melt but will not become cotton.

ਨਾਨਕ ਮੂਰਖ ਏਹਿ ਗੁਣ ਬੋਲੇ ਸਦਾ ਵਿਣਾਸੁ ॥੧॥

Nanak the nature of a fool is this that he always talks of the mortal sins.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਕੈਹਾ ਕੰਚਨੁ ਤੁਟੈ ਸਾਰੁ ॥

When bronze, gold and iron break,

ਅਗਨੀ ਗੰਢੁ ਪਾਏ ਲੋਹਾਰੁ ॥

the smith effects welding with fire.

ਗੋਰੀ ਸੇਤੀ ਤੁਟੈ ਭਤਾਰੁ ॥

When the husband separates away from wife,

ਪੁਤਂੀ ਗੰਢੁ ਪਵੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥

through the son reconciliation is effected in this world.

ਰਾਜਾ ਮੰਗੈ ਦਿਤੈ ਗੰਢੁ ਪਾਇ ॥

When the king makes a demand by meeting it the bond is established.

ਭੁਖਿਆ ਗੰਢੁ ਪਵੈ ਜਾ ਖਾਇ ॥

The hungry man attains appeasement, when he eats something.

ਕਾਲਾ ਗੰਢੁ ਨਦੀਆ ਮੀਹ ਝੋਲ ॥

Relief from famine is attained if it rains and the stream be overflowing.

ਗੰਢੁ ਪਰੀਤੀ ਮਿਠੇ ਬੋਲ ॥

There is an affinity between love and sweet words.

ਬੇਦਾ ਗੰਢੁ ਬੋਲੇ ਸਚੁ ਕੋਇ ॥

If any one speak the Truth, he establishes a link with the holy scriptures.

ਮੁਇਆ ਗੰਢੁ ਨੇਕੀ ਸਤੁ ਹੋਇ ॥

By goodness and truth the dead establish a bond with the living.

ਏਤੁ ਗੰਢਿ ਵਰਤੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

Such are the alliances which prevail in this world.

ਮੂਰਖ ਗੰਢੁ ਪਵੈ ਮੁਹਿ ਮਾਰ ॥

The fool is mended only on being struck in the face.

ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਏਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

Nanak says this after due deliberation.

ਸਿਫਤੀ ਗੰਢੁ ਪਵੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੨॥

Through the Lord's praise the tie with His court is established.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਆਪੇ ਕੁਦਰਤਿ ਸਾਜਿ ਕੈ ਆਪੇ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

Himself creating the universe God Himself gives it thought.

ਇਕਿ ਖੋਟੇ ਇਕਿ ਖਰੇ ਆਪੇ ਪਰਖਣਹਾਰੁ ॥

Some are false and some true. The Lord Himself is the Assayer.

ਖਰੇ ਖਜਾਨੈ ਪਾਈਅਹਿ ਖੋਟੇ ਸਟੀਅਹਿ ਬਾਹਰ ਵਾਰਿ ॥

The genuine are consigned to His Treasury, while the counterfeit are thrown outside.

ਖੋਟੇ ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਸੁਟੀਅਹਿ ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ ॥

The false are cast aside from the True Court. Before whom can they prefer a complaint?

ਸਤਿਗੁਰ ਪਿਛੈ ਭਜਿ ਪਵਹਿ ਏਹਾ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ ॥

They should run to the True Guru's sanctuary. This is the rightful way of life.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਖੋਟਿਅਹੁ ਖਰੇ ਕਰੇ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥

The True Guru turns the impure into pure. He is the embellisher of man with God's Name.

ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਮੰਨੀਅਨਿ ਗੁਰ ਕੈ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਿ ॥

By enshrining affection and love for the Guru the mortals are honoured in the True Court.

ਗਣਤ ਤਿਨਾ ਦੀ ਕੋ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜੋ ਆਪਿ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥੧੨॥

Who can reckon the worth of those who have been pardoned by the Creator Himself?

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, first Guru.

ਹਮ ਜੇਰ ਜਿਮੀ ਦੁਨੀਆ ਪੀਰਾ ਮਸਾਇਕਾ ਰਾਇਆ ॥

All the spiritual guides their disciples and monarchs of the world are beneath the earth.

ਮੇ ਰਵਦਿ ਬਾਦਿਸਾਹਾ ਅਫਜੂ ਖੁਦਾਇ ॥

The kings shall pass away. God alone is ever flourishing.

ਏਕ ਤੂਹੀ ਏਕ ਤੁਹੀ ॥੧॥

Thou alone art, Thou alone art, O Lord!

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਨ ਦੇਵ ਦਾਨਵਾ ਨਰਾ ॥ ਨ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕਾ ਧਰਾ ॥

Neither gods, nor demons or men,

ਅਸਤਿ ਏਕ ਦਿਗਰਿ ਕੁਈ ॥

The Lord alone is. Who else can there be?

ਏਕ ਤੁਈ ਏਕ ਤੁਈ ॥੨॥

Thou alone art, O Lord! Thou alone art.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਨ ਦਾਦੇ ਦਿਹੰਦ ਆਦਮੀ ॥ ਨ ਸਪਤ ਜੇਰ ਜਿਮੀ ॥

Neither the just, nor the generous nor other men,

ਅਸਤਿ ਏਕ ਦਿਗਰਿ ਕੁਈ ॥

The Lord alone is. Who else can there be?

ਏਕ ਤੁਈ ਏਕ ਤੁਈ ॥੩॥

Thou alone art, O Lord! Thou alone art.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਨ ਸੂਰ ਸਸਿ ਮੰਡਲੋ ॥ ਨ ਸਪਤ ਦੀਪ ਨਹ ਜਲੋ ॥ ਅੰਨ ਪਉਣ ਥਿਰੁ ਨ ਕੁਈ ॥

Neither the solar and lunar regions,

ਏਕੁ ਤੁਈ ਏਕੁ ਤੁਈ ॥੪॥

Thou alone art, O Lord! Thou alone art.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਨ ਰਿਜਕੁ ਦਸਤ ਆ ਕਸੇ ॥

The sustenance is not in the hands of any one.

ਹਮਾ ਰਾ ਏਕੁ ਆਸ ਵਸੇ ॥

Hopes of all abide in the one Lord.

ਅਸਤਿ ਏਕੁ ਦਿਗਰ ਕੁਈ ॥

The Lord alone is who else can there be?

ਏਕ ਤੁਈ ਏਕੁ ਤੁਈ ॥੫॥

Thou alone art, O Lord! Thou alone art.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਪਰੰਦਏ ਨ ਗਿਰਾਹ ਜਰ ॥

The birds have no money in their pockets.

ਦਰਖਤ ਆਬ ਆਸ ਕਰ ॥

They rest their hope on water and trees.

ਦਿਹੰਦ ਸੁਈ ॥

He, alone is the Giver.

ਏਕ ਤੁਈ ਏਕ ਤੁਈ ॥੬॥

Thou alone art, O Lord! Thou alone art.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਨਾਨਕ ਲਿਲਾਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋਇ ॥

Nanak, what is written on the forehead,

ਮੇਟਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕੋਇ ॥

no one can erase that.

ਕਲਾ ਧਰੈ ਹਿਰੈ ਸੁਈ ॥

That Lord instills power in the mortal and then resumes it.

ਏਕੁ ਤੁਈ ਏਕੁ ਤੁਈ ॥੭॥

Thou alone art, O Lord! Thou alone art.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਸਚਾ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣਿਆ ॥

True is Thine command, O Lord! Through the Guru, it is known.

ਗੁਰਮਤੀ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥

Eradicating self by the Guru's instruction, I have recognised the Truth.

ਸਚੁ ਤੇਰਾ ਦਰਬਾਰੁ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣਿਆ ॥

True is Thine Court which becomes manifest through the Guru's gospel.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਸਚਿ ਸਮਾਣਿਆ ॥

By meditating on the True Name I have been absorbed in the True One.

ਮਨਮੁਖ ਸਦਾ ਕੂੜਿਆਰ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣਿਆ ॥

Thy self-willed are ever false. They are deluded by doubt.

ਵਿਸਟਾ ਅੰਦਰਿ ਵਾਸੁ ਸਾਦੁ ਨ ਜਾਣਿਆ ॥

In ordure is their abode. They know not the Name's relish.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ਆਵਣ ਜਾਣਿਆ ॥

Without God's Name, they suffer agony in coming and going.

ਨਾਨਕ ਪਾਰਖੁ ਆਪਿ ਜਿਨਿ ਖੋਟਾ ਖਰਾ ਪਛਾਣਿਆ ॥੧੩॥

Nanak the Lord Himself is the Assayer, who distinguishes the counterfeit and the genuine.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਸੀਹਾ ਬਾਜਾ ਚਰਗਾ ਕੁਹੀਆ ਏਨਾ ਖਵਾਲੇ ਘਾਹ ॥

The tigers, hawks, kites and falcons them the Lord causes to eat grass.

ਘਾਹੁ ਖਾਨਿ ਤਿਨਾ ਮਾਸੁ ਖਵਾਲੇ ਏਹਿ ਚਲਾਏ ਰਾਹ ॥

Who eat grass, them He causes to eat meat. This way of life He can set going.

ਨਦੀਆ ਵਿਚਿ ਟਿਬੇ ਦੇਖਾਲੇ ਥਲੀ ਕਰੇ ਅਸਗਾਹ ॥

He exhibits mounds in rivers and the deserts He makes into unfathomable oceans.

ਕੀੜਾ ਥਾਪਿ ਦੇਇ ਪਾਤਿਸਾਹੀ ਲਸਕਰ ਕਰੇ ਸੁਆਹ ॥

A worm, He appoints to kingship and He reduces an army to ashes.

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਜੀਵਹਿ ਲੈ ਸਾਹਾ ਜੀਵਾਲੇ ਤਾ ਕਿ ਅਸਾਹ ॥

All the sentient beings live by breathing. What can breath do then, if He wishes to sustain life?

ਨਾਨਕ ਜਿਉ ਜਿਉ ਸਚੇ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਤਿਉ ਦੇਇ ਗਿਰਾਹ ॥੧॥

Nanak, as it pleases the True Lord, so does He give sustenance.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਇਕਿ ਮਾਸਹਾਰੀ ਇਕਿ ਤ੍ਰਿਣੁ ਖਾਹਿ ॥

Some are meat eaters and some eat grass.

ਇਕਨਾ ਛਤੀਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾਹਿ ॥

Some obtain delicacies of thirty six sorts.

ਇਕਿ ਮਿਟੀਆ ਮਹਿ ਮਿਟੀਆ ਖਾਹਿ ॥

Some abide in the earth and eat the mud.

ਇਕਿ ਪਉਣ ਸੁਮਾਰੀ ਪਉਣ ਸੁਮਾਰਿ ॥

Some are breath-controller and count their breaths.

ਇਕਿ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਨਾਮ ਆਧਾਰਿ ॥

Some are the adorers of the Formless Lord and have the Name's support.

ਜੀਵੈ ਦਾਤਾ ਮਰੈ ਨ ਕੋਇ ॥

The Donor ever lives. None dies of privation.

ਨਾਨਕ ਮੁਠੇ ਜਾਹਿ ਨਾਹੀ ਮਨਿ ਸੋਇ ॥੨॥

Nanak they who keep not that Lord in their mind are beguiled.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਰਮਿ ਕਮਾਈਐ ॥

By good fortune does man perform the service of the perfect Guru.

ਗੁਰਮਤੀ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥

Effacing his self under the Guru's instruction the mortal meditates on God's Name.

ਦੂਜੀ ਕਾਰੈ ਲਗਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈਐ ॥

By taking to another task man wastes his life.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਸਭ ਵਿਸੁ ਪੈਝੈ ਖਾਈਐ ॥

Without the Name all which man wears and eats is poison.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਾਲਾਹਿ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥

By praising the True Name one merges in the True Master.

ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਨਾਹੀ ਸੁਖਿ ਨਿਵਾਸੁ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਈਐ ॥

Without serving the True Guru, one attains not an abode in peace and is born over and over again.

ਦੁਨੀਆ ਖੋਟੀ ਰਾਸਿ ਕੂੜੁ ਕਮਾਈਐ ॥

With the false capital the mortal earns falsehood in the world.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਖਰਾ ਸਾਲਾਹਿ ਪਤਿ ਸਿਉ ਜਾਈਐ ॥੧੪॥

Nanak by singing the praises of the Pure True Lord man departs with honour.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਵਾਵਹਿ ਗਾਵਹਿ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਜਲਿ ਨਾਵਹਿ ॥

When it pleases Thee then man plays upon musical instruments and sings. When it is Thine will he bathes in water.

ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਤਾ ਕਰਹਿ ਬਿਭੂਤਾ ਸਿੰਙੀ ਨਾਦੁ ਵਜਾਵਹਿ ॥

When it pleases Thee, O Lord! then the mortal smears his body with ashes and sounds the horn and the shell.

ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਪੜਹਿ ਕਤੇਬਾ ਮੁਲਾ ਸੇਖ ਕਹਾਵਹਿ ॥

When it pleases Thee one reads then the Muslim texts, and is acclaimed a Mullah and a Sheikh.

ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਹੋਵਹਿ ਰਾਜੇ ਰਸ ਕਸ ਬਹੁਤੁ ਕਮਾਵਹਿ ॥

When it is Thy will Then they become kings and enjoy good many sweet and saltish savours.

ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤੇਗ ਵਗਾਵਹਿ ਸਿਰ ਮੁੰਡੀ ਕਟਿ ਜਾਵਹਿ ॥

When it is Thy will men wield the sword and sever the head from the neck.

ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਜਾਹਿ ਦਿਸੰਤਰਿ ਸੁਣਿ ਗਲਾ ਘਰਿ ਆਵਹਿ ॥

When it is Thine will, O master! people go in foreign lands and hearing various news, return home.

ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਨਾਇ ਰਚਾਵਹਿ ਤੁਧੁ ਭਾਣੇ ਤੂੰ ਭਾਵਹਿ ॥

When it is Thine pleasure man is absorbed in Thy Name and when it is Thy will he becomes pleasing to Thee.

ਨਾਨਕੁ ਏਕ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਹੋਰਿ ਸਗਲੇ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਹਿ ॥੧॥

Nanak makes one supplication (that he may walk according to Thy will). All else is to practice false-hood.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਜਾ ਤੂੰ ਵਡਾ ਸਭਿ ਵਡਿਆਂਈਆ ਚੰਗੈ ਚੰਗਾ ਹੋਈ ॥

As Thou art great all the greatness emanates from Thee. Being good Thou doest nothing but Good.

ਜਾ ਤੂੰ ਸਚਾ ਤਾ ਸਭੁ ਕੋ ਸਚਾ ਕੂੜਾ ਕੋਇ ਨ ਕੋਈ ॥

When Thou art True then all that flows from Thee is true. Absolutely nothing is false.

ਆਖਣੁ ਵੇਖਣੁ ਬੋਲਣੁ ਚਲਣੁ ਜੀਵਣੁ ਮਰਣਾ ਧਾਤੁ ॥

Talking, seeing, uttering, living, walking and perishing are from Thee, O Lord.

ਹੁਕਮੁ ਸਾਜਿ ਹੁਕਮੈ ਵਿਚਿ ਰਖੈ ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਆਪਿ ॥੨॥

Nanak, the True Lord Himself creates by His order and in His order He keeps all the beings.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਨਿਸੰਗੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਈਐ ॥

Fearlessly serve the True Guru and thy wandering shall cease.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਖੈ ਕਾਰ ਸੁ ਕਾਰ ਕਮਾਈਐ ॥

Do thou that work, the work which the True Guru asks thee to do.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥

If the True Guru becomes merciful, then alone can we dwell on the Name.

ਲਾਹਾ ਭਗਤਿ ਸੁ ਸਾਰੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ॥

The illustrious and genuine profit of the devotional service of God is obtained through the Guru.

ਮਨਮੁਖਿ ਕੂੜੁ ਗੁਬਾਰੁ ਕੂੜੁ ਕਮਾਈਐ ॥

The way-ward person is in the inky darkness of falsehood and practises falsehood.

ਸਚੇ ਦੈ ਦਰਿ ਜਾਇ ਸਚੁ ਚਵਾਂਈਐ ॥

Arrive at the True Guru's gate and repeat the True Name, O man.

ਸਚੈ ਅੰਦਰਿ ਮਹਲਿ ਸਚਿ ਬੁਲਾਈਐ ॥

The true ones are called within the mansion of the True Master.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਦਾ ਸਚਿਆਰੁ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥੧੫॥

Nanak the truthful person is, for ever true and is absorbed in the True Being.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਕਲਿ ਕਾਤੀ ਰਾਜੇ ਕਾਸਾਈ ਧਰਮੁ ਪੰਖ ਕਰਿ ਉਡਰਿਆ ॥

The dark-age is the scalpel, the kings are the butchers and righteousness has taken wings and flown.

ਕੂੜੁ ਅਮਾਵਸ ਸਚੁ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀਸੈ ਨਾਹੀ ਕਹ ਚੜਿਆ ॥

In this no-moon night of false-hood, the moon of truth is not seen to rise anywhere.

ਹਉ ਭਾਲਿ ਵਿਕੁੰਨੀ ਹੋਈ ॥ ਆਧੇਰੈ ਰਾਹੁ ਨ ਕੋਈ ॥

In my search, I have become bewildered.

ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਕਰਿ ਦੁਖੁ ਰੋਈ ॥

By taking pride, mortal bewails in pain.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਿਨਿ ਬਿਧਿ ਗਤਿ ਹੋਈ ॥੧॥

Says Nanak by what means can the mortal be delivered?

ਮਃ ੩ ॥

Third Guru.

ਕਲਿ ਕੀਰਤਿ ਪਰਗਟੁ ਚਾਨਣੁ ਸੰਸਾਰਿ ॥

In This dark age the Lord's praise has appeared as a light for the world.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਈ ਉਤਰੈ ਪਾਰਿ ॥

Through the Guru, a few swim across the life-ocean.

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਦੇਵੈ ॥

The Lord bestows this light to him on whom He casts His merciful glance.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਤਨੁ ਸੋ ਲੇਵੈ ॥੨॥

Nanak, through the Guru he (such a man) receives the Name jewel.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਭਗਤਾ ਤੈ ਸੈਸਾਰੀਆ ਜੋੜੁ ਕਦੇ ਨ ਆਇਆ ॥

Between the devotees of God and worldly men there can never be an alliance.

ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਅਭੁਲੁ ਹੈ ਨ ਭੁਲੈ ਕਿਸੈ ਦਾ ਭੁਲਾਇਆ ॥

The Creator Himself is infallible Duped by any one he errs not.

ਭਗਤ ਆਪੇ ਮੇਲਿਅਨੁ ਜਿਨੀ ਸਚੋ ਸਚੁ ਕਮਾਇਆ ॥

His saints, who practise the whole truth, the Maker blends with His own self.

ਸੈਸਾਰੀ ਆਪਿ ਖੁਆਇਅਨੁ ਜਿਨੀ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਬਿਖੁ ਖਾਇਆ ॥

The world-hardened men, who eat poison by repeatedly telling lies the Lord Himself has led astray.

ਚਲਣ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਕਾਮੁ ਕਰੋਧੁ ਵਿਸੁ ਵਧਾਇਆ ॥

They know not the ultimate reality of departure and increase the poison of lust and wrath.

ਭਗਤ ਕਰਨਿ ਹਰਿ ਚਾਕਰੀ ਜਿਨੀ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

The devotees, who night and day meditate on the Name perform God's service.

ਦਾਸਨਿ ਦਾਸ ਹੋਇ ਕੈ ਜਿਨੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥

Becoming the slave of the Lord's slaves they efface their self conceit from within them.

ਓਨਾ ਖਸਮੈ ਕੈ ਦਰਿ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥੧੬॥

Bright are their countenances in the Husband's Court, and they are adorned with the True Name.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, Fist Guru.

ਸਬਾਹੀ ਸਾਲਾਹ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ਇਕ ਮਨਿ ॥

Who praise God in the early morn and meditate on Him with single mind;

ਸੇਈ ਪੂਰੇ ਸਾਹ ਵਖਤੈ ਉਪਰਿ ਲੜਿ ਮੁਏ ॥

They are the perfect kings and they die fighting against the deadly sins at the right time.

ਦੂਜੈ ਬਹੁਤੇ ਰਾਹ ਮਨ ਕੀਆ ਮਤੀ ਖਿੰਡੀਆ ॥

In the second watch there are many ways in which the attention of the mind is scattered.

ਬਹੁਤੁ ਪਏ ਅਸਗਾਹ ਗੋਤੇ ਖਾਹਿ ਨ ਨਿਕਲਹਿ ॥

Many fall into the unfathomable water, suffer immersions and cannot emerge out.

ਤੀਜੈ ਮੁਹੀ ਗਿਰਾਹ ਭੁਖ ਤਿਖਾ ਦੁਇ ਭਉਕੀਆ ॥

In the third watch, when both hunger and thirst bark, the morsels of food are put in the mouth.

ਖਾਧਾ ਹੋਇ ਸੁਆਹ ਭੀ ਖਾਣੇ ਸਿਉ ਦੋਸਤੀ ॥

What is eaten become ashes, but still man has got friendship with eating.

ਚਉਥੈ ਆਈ ਊਂਘ ਅਖੀ ਮੀਟਿ ਪਵਾਰਿ ਗਇਆ ॥

In the fourth watch drowsiness comes he closes his eyes and goes into the dream-land.

ਭੀ ਉਠਿ ਰਚਿਓਨੁ ਵਾਦੁ ਸੈ ਵਰਿੑਆ ਕੀ ਪਿੜ ਬਧੀ ॥

Rising up he again engages in strife and sets the stage as if he is to live for hundreds of years.

ਸਭੇ ਵੇਲਾ ਵਖਤ ਸਭਿ ਜੇ ਅਠੀ ਭਉ ਹੋਇ ॥

If, at all times and every moment, during the eight watches of the day man feels fear of God.

ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਚਾ ਨਾਵਣੁ ਹੋਇ ॥੧॥

O Nanak! the Lord abides within his mind and true becomes his ablution.

ਮਃ ੨ ॥

Second Guru.

ਸੇਈ ਪੂਰੇ ਸਾਹ ਜਿਨੀ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥

They are the perfect bankers, who have found the perfect Lord.

ਅਠੀ ਵੇਪਰਵਾਹ ਰਹਨਿ ਇਕਤੈ ਰੰਗਿ ॥

Throughout the eight watches of the day they remain unconcerned, and in the love of one God.

ਦਰਸਨਿ ਰੂਪਿ ਅਥਾਹ ਵਿਰਲੇ ਪਾਈਅਹਿ ॥

Hardly any one can obtain the sight of the infinitely beauteous Lord.

ਕਰਮਿ ਪੂਰੈ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ ਪੂਰਾ ਜਾ ਕਾ ਬੋਲੁ ॥

Through perfect good fortune man meets the Perfect Guru whose speech is perfect.

ਨਾਨਕ ਪੂਰਾ ਜੇ ਕਰੇ ਘਟੈ ਨਾਹੀ ਤੋਲੁ ॥੨॥

Nanak if the Guru makes man perfect his weight decreases not.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਜਾ ਤੂੰ ਤਾ ਕਿਆ ਹੋਰਿ ਮੈ ਸਚੁ ਸੁਣਾਈਐ ॥

When Thou art mine what more do I desire? I tell the truth O my Lord!

ਮੁਠੀ ਧੰਧੈ ਚੋਰਿ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਈਐ ॥

She, who is defrauded by the thievish worldly affairs, obtains not her Lord's palace.

ਏਨੈ ਚਿਤਿ ਕਠੋਰਿ ਸੇਵ ਗਵਾਈਐ ॥

Her mind is so much stone-hearted that she loses the chance of his service.

ਜਿਤੁ ਘਟਿ ਸਚੁ ਨ ਪਾਇ ਸੁ ਭੰਨਿ ਘੜਾਈਐ ॥

The heart, where-in the True Lord is not found that should be destroyed and re-built.

ਕਿਉ ਕਰਿ ਪੂਰੈ ਵਟਿ ਤੋਲਿ ਤੁਲਾਈਐ ॥

When weighed with the perfect weights how can her weight be found to be correct?

ਕੋਇ ਨ ਆਖੈ ਘਟਿ ਹਉਮੈ ਜਾਈਐ ॥

If her ego goes, no one will say she is of short weight.

ਲਈਅਨਿ ਖਰੇ ਪਰਖਿ ਦਰਿ ਬੀਨਾਈਐ ॥

The genuine are assayed and accepted in the Court of the All-seeing Lord.

ਸਉਦਾ ਇਕਤੁ ਹਟਿ ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਪਾਈਐ ॥੧੭॥

The true merchandise is in only one shop. It is obtained from the perfect Guru.

ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

Slok Second Guru.

ਅਠੀ ਪਹਰੀ ਅਠ ਖੰਡ ਨਾਵਾ ਖੰਡੁ ਸਰੀਰੁ ॥

During the eight watches of the day and night, O mortal! destroy eight things (five deadly sins and three qualities) and in the ninth place, do subdue thy body.

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਏਕੁ ਭਾਲਹਿ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥

Within the body are the nine treasures of the unique Lord's Name. The virtuous and profound persons search those treasures.

ਕਰਮਵੰਤੀ ਸਾਲਾਹਿਆ ਨਾਨਕ ਕਰਿ ਗੁਰੁ ਪੀਰੁ ॥

Making the Guru their spiritual guide the fortunate sing the praises of the Lord, O Nanak!

ਚਉਥੈ ਪਹਰਿ ਸਬਾਹ ਕੈ ਸੁਰਤਿਆ ਉਪਜੈ ਚਾਉ ॥

In the fourth watch of the early morn, yearning arises in the mind of the men of exalted understanding.

ਤਿਨਾ ਦਰੀਆਵਾ ਸਿਉ ਦੋਸਤੀ ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥

They have friendship with the streams and in their mind and mouth is the True Name.

ਓਥੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੰਡੀਐ ਕਰਮੀ ਹੋਇ ਪਸਾਉ ॥

There ambrosia is distributed and the fortunate receive Name's gift.

ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਕਸੀਐ ਵੰਨੀ ਚੜੈ ਚੜਾਉ ॥

The body is assayed like gold and takes on the colour of spiritual progress.

ਜੇ ਹੋਵੈ ਨਦਰਿ ਸਰਾਫ ਕੀ ਬਹੁੜਿ ਨ ਪਾਈ ਤਾਉ ॥

If the jeweler casts His merciful glance it is not again put in the fire.

ਸਤੀ ਪਹਰੀ ਸਤੁ ਭਲਾ ਬਹੀਐ ਪੜਿਆ ਪਾਸਿ ॥

During the other seven watches, it is good to speak the truth and sit with the literates.

ਓਥੈ ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਬੀਚਾਰੀਐ ਕੂੜੈ ਘਟੈ ਰਾਸਿ ॥

There vice and virtue are discriminated and the capital of falsehood decreases.

ਓਥੈ ਖੋਟੇ ਸਟੀਅਹਿ ਖਰੇ ਕੀਚਹਿ ਸਾਬਾਸਿ ॥

There the counterfeit are cast aside and the genuine are applauded.

ਬੋਲਣੁ ਫਾਦਲੁ ਨਾਨਕਾ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਖਸਮੈ ਪਾਸਿ ॥੧॥

Vain is man's utterance, O Nanak! the weal and woe are near (in the power of) the Master.

ਮਃ ੨ ॥

Second Guru.

ਪਉਣੁ ਗੁਰੂ ਪਾਣੀ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਧਰਤਿ ਮਹਤੁ ॥

Air is the Guru, water is the Father, earth the great Mother,

ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਦੁਇ ਦਾਈ ਦਾਇਆ ਖੇਲੈ ਸਗਲ ਜਗਤੁ ॥

and day and night the two male nurse and female nurse, in whose lap the entire world plays.

ਚੰਗਿਆਈਆ ਬੁਰਿਆਈਆ ਵਾਚੇ ਧਰਮੁ ਹਦੂਰਿ ॥

The merits and demerits shall he read in the presence of the Righteous Justice.

ਕਰਮੀ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਕੇ ਨੇੜੈ ਕੇ ਦੂਰਿ ॥

According to their respective deeds some shall be near some distant from the Lord.

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗਏ ਮਸਕਤਿ ਘਾਲਿ ॥

They who have pondered on the Name and have departed after putting in toil.

ਨਾਨਕ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹੋਰ ਕੇਤੀ ਛੁਟੀ ਨਾਲਿ ॥੨॥

Nanak, their faces shall be bright and many shall be emancipated along with them.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਸਚਾ ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਸਿਆ ॥

The True food is the Lord's love. So says the True Guru.

ਸਚੇ ਹੀ ਪਤੀਆਇ ਸਚਿ ਵਿਗਸਿਆ ॥

With the True Good I am appeased and with Truth I am delighted.

ਸਚੈ ਕੋਟਿ ਗਿਰਾਂਇ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਸਿਆ ॥

True are the citadels and hamlets of him, who abides in his own home.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਨਾਉ ਪ੍ਰੇਮਿ ਰਹਸਿਆ ॥

When the True Guru is pleased man receives the Name and flowers in the Lord's love.

ਸਚੈ ਦੈ ਦੀਬਾਣਿ ਕੂੜਿ ਨ ਜਾਈਐ ॥

In the Court of the True Lord, one cannot enter through false-hood.

ਝੂਠੋ ਝੂਠੁ ਵਖਾਣਿ ਸੁ ਮਹਲੁ ਖੁਆਈਐ ॥

By telling nothing but untruth, that mansion of the Lord is lost.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਨੀਸਾਣਿ ਠਾਕ ਨ ਪਾਈਐ ॥

No one obstructs the way of him, who goes with the True Name's flag.

ਸਚੁ ਸੁਣਿ ਬੁਝਿ ਵਖਾਣਿ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈਐ ॥੧੮॥

By hearing, realising and uttering the True Name one is called to the Lord's palace.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਪਹਿਰਾ ਅਗਨਿ ਹਿਵੈ ਘਰੁ ਬਾਧਾ ਭੋਜਨੁ ਸਾਰੁ ਕਰਾਈ ॥

If I put on the dress of fire, found a house in snow and make iron my food;

ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਪਾਣੀ ਕਰਿ ਪੀਵਾ ਧਰਤੀ ਹਾਕ ਚਲਾਈ ॥

All the troubles if I drink as water and drive before me the earth;

ਧਰਿ ਤਾਰਾਜੀ ਅੰਬਰੁ ਤੋਲੀ ਪਿਛੈ ਟੰਕੁ ਚੜਾਈ ॥

By placing the firmament in the balance pan, were I to weight it with a mere copper put in the hind pan;

ਏਵਡੁ ਵਧਾ ਮਾਵਾ ਨਾਹੀ ਸਭਸੈ ਨਥਿ ਚਲਾਈ ॥

Were I to become so large that I could nowhere be contained and were I to snaffle and lead by the nose one and all;

ਏਤਾ ਤਾਣੁ ਹੋਵੈ ਮਨ ਅੰਦਰਿ ਕਰੀ ਭਿ ਆਖਿ ਕਰਾਈ ॥

If I possess so much power within my mind that I perform and also at my bidding cause others perform such things but all this is in vain.

ਜੇਵਡੁ ਸਾਹਿਬੁ ਤੇਵਡ ਦਾਤੀ ਦੇ ਦੇ ਕਰੇ ਰਜਾਈ ॥

As great as the Lord is so great are His gifts. He bestows them according to His pleasure.

ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਉਪਰਿ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥

Nanak he on whom the Lord casts His merciful glance, obtains the glory of the True Name.

ਮਃ ੨ ॥

Second Guru.

ਆਖਣੁ ਆਖਿ ਨ ਰਜਿਆ ਸੁਨਣਿ ਨ ਰਜੇ ਕੰਨ ॥

The mouth is not sated with speech and the ears are not sated with hearing.

ਅਖੀ ਦੇਖਿ ਨ ਰਜੀਆ ਗੁਣ ਗਾਹਕ ਇਕ ਵੰਨ ॥

The eyes are not sated with what they see. Each organ is the purchaser of one sort of trait.

ਭੁਖਿਆ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੈ ਗਲੀ ਭੁਖ ਨ ਜਾਇ ॥

The hunger of the hungry departs not. By mere words of mouth the hunger goes not.

ਨਾਨਕ ਭੁਖਾ ਤਾ ਰਜੈ ਜਾ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਇ ॥੨॥

O Nanak! only then, is the hungry man satiated when, by uttering His praises, he gets absorbed in the Praise-worthy Lord.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਸਭੁ ਕੂੜੁ ਕੂੜੁ ਕਮਾਈਐ ॥

Without the True Lord, all are false and practise falsehood.

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਕੂੜਿਆਰੁ ਬੰਨਿ ਚਲਾਈਐ ॥

Without the True One, the false are bound down and goaded on.

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਤਨੁ ਛਾਰੁ ਛਾਰੁ ਰਲਾਈਐ ॥

Without the True Master, the body is dust and is mingled with dust.

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਸਭ ਭੁਖ ਜਿ ਪੈਝੈ ਖਾਈਐ ॥

Without the True Master, the dress and food are all hunger.

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਦਰਬਾਰੁ ਕੂੜਿ ਨ ਪਾਈਐ ॥

Without the True Lord, the false attain not God's Court.

ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿ ਮਹਲੁ ਖੁਆਈਐ ॥

Being attached to false avarice man loses the Master's mansion.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਠਗਿਓ ਠਗਿ ਆਈਐ ਜਾਈਐ ॥

The whole world is deceived by the deceitful mammon and continues coming and going.

ਤਨ ਮਹਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਿ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈਐ ॥੧੯॥

In the body is the fire of desire. With God's Name it is quenched.

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਸੰਤੋਖੁ ਰੁਖੁ ਧਰਮੁ ਫੁਲੁ ਫਲ ਗਿਆਨੁ ॥

Nanak the Guru is the tree of contentment, whose flower is faith, and fruit the Divine knowledge.

ਰਸਿ ਰਸਿਆ ਹਰਿਆ ਸਦਾ ਪਕੈ ਕਰਮਿ ਧਿਆਨਿ ॥

Irrigated with the Lord's love, it remains evergreen and it ripens by virtuous deeds and meditation.

ਪਤਿ ਕੇ ਸਾਦ ਖਾਦਾ ਲਹੈ ਦਾਨਾ ਕੈ ਸਿਰਿ ਦਾਨੁ ॥੧॥

Honour is obtained by partaking of its relish. Of all the gifts this is the greatest gift.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਸੁਇਨੇ ਕਾ ਬਿਰਖੁ ਪਤ ਪਰਵਾਲਾ ਫੁਲ ਜਵੇਹਰ ਲਾਲ ॥

The Guru is the tree of gold, its leaves are corals, and its blossoms jewels and rubies.

ਤਿਤੁ ਫਲ ਰਤਨ ਲਗਹਿ ਮੁਖਿ ਭਾਖਿਤ ਹਿਰਦੈ ਰਿਦੈ ਨਿਹਾਲੁ ॥

That plant bears the fruit of emerald of the utterance of the Guru's mouth. Within the heart of his heart the Guru beholds the Lord.

ਨਾਨਕ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੈ ਲੇਖੁ ॥

Nanak it is obtained by him on whose face and forehead the writ of good fortune is recorded.

ਅਠਿਸਠਿ ਤੀਰਥ ਗੁਰ ਕੀ ਚਰਣੀ ਪੂਜੈ ਸਦਾ ਵਿਸੇਖੁ ॥

The sixty-eight places of pilgrimage seek the shelter of the most exalted Guru's feet, whom they ever worship.

ਹੰਸੁ ਹੇਤੁ ਲੋਭੁ ਕੋਪੁ ਚਾਰੇ ਨਦੀਆ ਅਗਿ ॥

Cruelty, worldly love, avarice and wrath are the four streams of fire.

ਪਵਹਿ ਦਝਹਿ ਨਾਨਕਾ ਤਰੀਐ ਕਰਮੀ ਲਗਿ ॥੨॥

By falling into them the mortal is burnt, O Nanak! Emancipation is obtained by cleaving to good deed.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਜੀਵਦਿਆ ਮਰੁ ਮਾਰਿ ਨ ਪਛੋਤਾਈਐ ॥

Whilst living subdue death and thou shalt not regret afterwards.

ਝੂਠਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਕਿਨਿ ਸਮਝਾਈਐ ॥

False is the world but a few understand this.

ਸਚਿ ਨ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ਧੰਧੈ ਧਾਈਐ ॥

Man professes not live for truth and runs after worldly affairs.

ਕਾਲੁ ਬੁਰਾ ਖੈ ਕਾਲੁ ਸਿਰਿ ਦੁਨੀਆਈਐ ॥

The inauspicious time of annihilating death stands over the head of the world.

ਹੁਕਮੀ ਸਿਰਿ ਜੰਦਾਰੁ ਮਾਰੇ ਦਾਈਐ ॥

Under the Lord's command, seizing an opportunity, death's myrmidon strikes the club on man's head.

ਆਪੇ ਦੇਇ ਪਿਆਰੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈਐ ॥

The Lord Himself bestows His love and enshrines it within the mortal's mind.

ਮੁਹਤੁ ਨ ਚਸਾ ਵਿਲੰਮੁ ਭਰੀਐ ਪਾਈਐ ॥

When the life's measure is full not a trice or moment's delay is caused in departing.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝਿ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥੨੦॥

Through the Guru's grace by knowing the True Lord the mortal is absorbed in Him.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਤੁਮੀ ਤੁਮਾ ਵਿਸੁ ਅਕੁ ਧਤੂਰਾ ਨਿਮੁ ਫਲੁ ॥

The bitterness of the gourd, colocynth, colotropis procera, thorn-apple and the seed of aza-dirachta,

ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਵਸਹਿ ਤਿਸੁ ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਹੀ ॥

abides in the mind and mouth of him, who remembers thee not, O my Lord!

ਨਾਨਕ ਕਹੀਐ ਕਿਸੁ ਹੰਢਨਿ ਕਰਮਾ ਬਾਹਰੇ ॥੧॥

Nanak, whom should I tell that who-so are without good destiny are annihilated.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਮਤਿ ਪੰਖੇਰੂ ਕਿਰਤੁ ਸਾਥਿ ਕਬ ਉਤਮ ਕਬ ਨੀਚ ॥

The bird soul with (on account of) its actions is sometimes exalted and sometimes debased.

ਕਬ ਚੰਦਨਿ ਕਬ ਅਕਿ ਡਾਲਿ ਕਬ ਉਚੀ ਪਰੀਤਿ ॥

Sometime it perches on the sandal tree and sometimes on the branch of colotropis procera. Sometimes it loves to soar high.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਈਐ ਸਾਹਿਬ ਲਗੀ ਰੀਤਿ ॥੨॥

Nanak, The Lord sticks to the habit of driving the beings according to His will.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਕੇਤੇ ਕਹਹਿ ਵਖਾਣ ਕਹਿ ਕਹਿ ਜਾਵਣਾ ॥

Some explain and expound on the Lord and depart whilst describing and narrating Him.

ਵੇਦ ਕਹਹਿ ਵਖਿਆਣ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵਣਾ ॥

The vedas speak of and interpret the Lord but know not His limit.

ਪੜਿਐ ਨਾਹੀ ਭੇਦੁ ਬੁਝਿਐ ਪਾਵਣਾ ॥

Not through studying but through understanding the Lord's secret is found.

ਖਟੁ ਦਰਸਨ ਕੈ ਭੇਖਿ ਕਿਸੈ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਾ ॥

Six are the creeds of the Shashtras but rare is the person who merges in the True One through them.

ਸਚਾ ਪੁਰਖੁ ਅਲਖੁ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵਣਾ ॥

The Name of the True and inscrutable person embellishes the man.

ਮੰਨੇ ਨਾਉ ਬਿਸੰਖ ਦਰਗਹ ਪਾਵਣਾ ॥

He who believes in the Name of the Infinite One, attains His Court.

ਖਾਲਕ ਕਉ ਆਦੇਸੁ ਢਾਢੀ ਗਾਵਣਾ ॥

I, the minstrel, make obeisance unto the Creator and sing His praises.

ਨਾਨਕ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਏਕੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਾ ॥੨੧॥

Within his mind, Nanak enshrines the Lord who is but one all the ages through.

ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥

Slok, Second Guru.

ਮੰਤ੍ਰੀ ਹੋਇ ਅਠੂਹਿਆ ਨਾਗੀ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥ ਆਪਣ ਹਥੀ ਆਪਣੈ ਦੇ ਕੂਚਾ ਆਪੇ ਲਾਇ ॥

If one be a charmer of scorpions and goes to handle serpents,

ਹੁਕਮੁ ਪਇਆ ਧੁਰਿ ਖਸਮ ਕਾ ਅਤੀ ਹੂ ਧਕਾ ਖਾਇ ॥

It is the Master's order from the very beginning that he suffers and exceedingly great buffet.

ਗੁਰਮੁਖ ਸਿਉ ਮਨਮੁਖੁ ਅੜੈ ਡੁਬੈ ਹਕਿ ਨਿਆਇ ॥

An apostate who contends with a pious person gets abrogated. This is the True Justice.

ਦੁਹਾ ਸਿਰਿਆ ਆਪੇ ਖਸਮੁ ਵੇਖੈ ਕਰਿ ਵਿਉਪਾਇ ॥

He Himself is the Lord of both the ends, beholds and discriminates.

ਨਾਨਕ ਏਵੈ ਜਾਣੀਐ ਸਭ ਕਿਛੁ ਤਿਸਹਿ ਰਜਾਇ ॥੧॥

Nanak know it like this that everything is according to His will.

ਮਹਲਾ ੨ ॥

Second Guru.

ਨਾਨਕ ਪਰਖੇ ਆਪ ਕਉ ਤਾ ਪਾਰਖੁ ਜਾਣੁ ॥

Nanak if man assays his own-self, then alone deem him an assayer.

ਰੋਗੁ ਦਾਰੂ ਦੋਵੈ ਬੁਝੈ ਤਾ ਵੈਦੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥

If one understands both the disease and the medicine, then consider him a shrewd physician.

ਵਾਟ ਨ ਕਰਈ ਮਾਮਲਾ ਜਾਣੈ ਮਿਹਮਾਣੁ ॥

The mortal ought not to transact idle business in the way, but should deem himself to be a guest.

ਮੂਲੁ ਜਾਣਿ ਗਲਾ ਕਰੇ ਹਾਣਿ ਲਾਏ ਹਾਣੁ ॥

He should converse with the knowers of the Primal Lord and ought to abrogate the harmful sins.

ਲਬਿ ਨ ਚਲਈ ਸਚਿ ਰਹੈ ਸੋ ਵਿਸਟੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥

The virtuous person, who walks not the way of avarice and abides in truth, becomes acceptable.

ਸਰੁ ਸੰਧੇ ਆਗਾਸ ਕਉ ਕਿਉ ਪਹੁਚੈ ਬਾਣੁ ॥

If an arrow be aimed at the sky, how can the arrow reach there?

ਅਗੈ ਓਹੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਵਾਹੇਦੜੁ ਜਾਣੁ ॥੨॥

The sky above is inaccessible Know that the arrow will recoil on the archer.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਨਾਰੀ ਪੁਰਖ ਪਿਆਰੁ ਪ੍ਰੇਮਿ ਸੀਗਾਰੀਆ ॥

The bride loves her Spouse and with His affection she is embellished.

ਕਰਨਿ ਭਗਤਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਨ ਰਹਨੀ ਵਾਰੀਆ ॥

She perform His devotional service day and night and is not held back by restraining.

ਮਹਲਾ ਮੰਝਿ ਨਿਵਾਸੁ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀਆ ॥

In Lord's palace, she has her abode and with his Name she is bedecked.

ਸਚੁ ਕਹਨਿ ਅਰਦਾਸਿ ਸੇ ਵੇਚਾਰੀਆ ॥

She the meek one makes the hearty supplication.

ਸੋਹਨਿ ਖਸਮੈ ਪਾਸਿ ਹੁਕਮਿ ਸਿਧਾਰੀਆ ॥

She looks beauteous near her Husband and walks, according to His order.

ਸਖੀ ਕਹਨਿ ਅਰਦਾਸਿ ਮਨਹੁ ਪਿਆਰੀਆ ॥

With her dear bosom and friends she says prayers before her Lord.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਧ੍ਰਿਗੁ ਵਾਸੁ ਫਿਟੁ ਸੁ ਜੀਵਿਆ ॥

Accursed is the abode and reproachable the life of those who are without the Lord's Name.

ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀਆਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਿਆ ॥੨੨॥

She is ornamented with her Lord's Name and quaffs Nectar.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਮਾਰੂ ਮੀਹਿ ਨ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਅਗੀ ਲਹੈ ਨ ਭੁਖ ॥

The desert is not satiated with rain and the hunger of fire is not quenched.

ਰਾਜਾ ਰਾਜਿ ਨ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਸਾਇਰ ਭਰੇ ਕਿਸੁਕ ॥

The King is satiated not with his dominion and who has ever filled the oceans?

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਕੇਤੀ ਪੁਛਾ ਪੁਛ ॥੧॥

How many inquiries and interrogations should Nanak make regarding the True Name? His hunger for it never appeases.

ਮਹਲਾ ੨ ॥

Second Guru.

ਨਿਹਫਲੰ ਤਸਿ ਜਨਮਸਿ ਜਾਵਤੁ ਬ੍ਰਹਮ ਨ ਬਿੰਦਤੇ ॥

Until the mortal knows the Pervading God his human birth is unprofitable.

ਸਾਗਰੰ ਸੰਸਾਰਸਿ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਤਰਹਿ ਕੇ ॥

That world-ocean few cross over by the Guru's grace.

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹੈ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬੀਚਾਰਿ ॥

Potent to do all the works is the Lord. After deep deliberation Nanak says this.

ਕਾਰਣੁ ਕਰਤੇ ਵਸਿ ਹੈ ਜਿਨਿ ਕਲ ਰਖੀ ਧਾਰਿ ॥੨॥

The creation is in the control of the Creator who by His might is sustaining it.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਖਸਮੈ ਕੈ ਦਰਬਾਰਿ ਢਾਢੀ ਵਸਿਆ ॥

In the Court of the Lord the minstrel abides.

ਸਚਾ ਖਸਮੁ ਕਲਾਣਿ ਕਮਲੁ ਵਿਗਸਿਆ ॥

By singing the praises of the True Master His heart lotus has bloomed.

ਖਸਮਹੁ ਪੂਰਾ ਪਾਇ ਮਨਹੁ ਰਹਸਿਆ ॥

By obtaining perfect understanding from the Master in his mind he is transported.

ਦੁਸਮਨ ਕਢੇ ਮਾਰਿ ਸਜਣ ਸਰਸਿਆ ॥

The enemies have been beaten off, so the friends are pleased.

ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸਚਾ ਮਾਰਗੁ ਦਸਿਆ ॥

The right path is shown unto them who serve the True Sat Guru.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ਕਾਲੁ ਵਿਧਉਸਿਆ ॥

By meditating on the True Name, the fear of death is annulled.

ਢਾਢੀ ਕਥੇ ਅਕਥੁ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥

The eulogist utters the ineffable Lord, and is adorned with His Name.

ਨਾਨਕ ਗੁਣ ਗਹਿ ਰਾਸਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰਿਆ ॥੨੩॥

By holding fast the capital of virtue. Nanak has met the venerable Beloved Lord.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok, First Guru.

ਖਤਿਅਹੁ ਜੰਮੇ ਖਤੇ ਕਰਨਿ ਤ ਖਤਿਆ ਵਿਚਿ ਪਾਹਿ ॥

Born from the sins and by committing sins man ever falls into sins.

ਧੋਤੇ ਮੂਲਿ ਨ ਉਤਰਹਿ ਜੇ ਸਉ ਧੋਵਣ ਪਾਹਿ ॥

By washing the sins are never removed, even though hundreds of washings be had.

ਨਾਨਕ ਬਖਸੇ ਬਖਸੀਅਹਿ ਨਾਹਿ ਤ ਪਾਹੀ ਪਾਹਿ ॥੧॥

Nanak, if the Master forgives the mortals are forgiven, otherwise they are shoe-beaten.

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਨਾਨਕ ਬੋਲਣੁ ਝਖਣਾ ਦੁਖ ਛਡਿ ਮੰਗੀਅਹਿ ਸੁਖ ॥

Absurd is the request, O Nanak to ask for weal by abandoning woe.

ਸੁਖੁ ਦੁਖੁ ਦੁਇ ਦਰਿ ਕਪੜੇ ਪਹਿਰਹਿ ਜਾਇ ਮਨੁਖ ॥

Pleasure and pain are the two raiments given to the mortal from the Lord's Court to be worn.

ਜਿਥੈ ਬੋਲਣਿ ਹਾਰੀਐ ਤਿਥੈ ਚੰਗੀ ਚੁਪ ॥੨॥

Where one is bond to lose by utterance, it is good to keep mum there.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਦੇਖਿ ਅੰਦਰੁ ਭਾਲਿਆ ॥

Looking around in four directions I searched my inner-self.

ਸਚੈ ਪੁਰਖਿ ਅਲਖਿ ਸਿਰਜਿ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥

There I saw the invisible True Lord, the Creator.

ਉਝੜਿ ਭੁਲੇ ਰਾਹ ਗੁਰਿ ਵੇਖਾਲਿਆ ॥

I strayed in the wilderness. The Guru has shown me the way.

ਸਤਿਗੁਰ ਸਚੇ ਵਾਹੁ ਸਚੁ ਸਮਾਲਿਆ ॥

Hail unto the True Sat Guru through whom I have remembered the True Lord.

ਪਾਇਆ ਰਤਨੁ ਘਰਾਹੁ ਦੀਵਾ ਬਾਲਿਆ ॥

The Guru has lighted the lamp and within my home I have found the emerald.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹਿ ਸੁਖੀਏ ਸਚ ਵਾਲਿਆ ॥

The True Persons who praise the True Name remain in peace.

ਨਿਡਰਿਆ ਡਰੁ ਲਗਿ ਗਰਬਿ ਸਿ ਗਾਲਿਆ ॥

Awe overtakes them who are without the Lord's fear. They are destroyed by self-conceit.

ਨਾਵਹੁ ਭੁਲਾ ਜਗੁ ਫਿਰੈ ਬੇਤਾਲਿਆ ॥੨੪॥

Having forgotten the Name the world is roaming about like a demon.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

Slok, Third Guru.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਜੰਮੈ ਭੈ ਮਰੈ ਭੀ ਭਉ ਮਨ ਮਹਿ ਹੋਇ ॥

In fear the man is born, in fear he dies and fear ever abides within his mind.

ਨਾਨਕ ਭੈ ਵਿਚਿ ਜੇ ਮਰੈ ਸਹਿਲਾ ਆਇਆ ਸੋਇ ॥੧॥

Nanak if man dies in the Lord's fear, fruitful becomes his advent.

ਮਃ ੩ ॥

Third Guru.

ਭੈ ਵਿਣੁ ਜੀਵੈ ਬਹੁਤੁ ਬਹੁਤੁ ਖੁਸੀਆ ਖੁਸੀ ਕਮਾਇ ॥

Without God's fear the mortal lives very long and enjoys pleasure of pleasures.

ਨਾਨਕ ਭੈ ਵਿਣੁ ਜੇ ਮਰੈ ਮੁਹਿ ਕਾਲੈ ਉਠਿ ਜਾਇ ॥੨॥

Nanak, if he dies without God's fear he will get up and depart with the blackened face.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤ ਸਰਧਾ ਪੂਰੀਐ ॥

When the True Guru becomes merciful, desire is fulfilled then.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਨ ਕਬਹੂੰ ਝੂਰੀਐ ॥

When the True Guru becomes merciful, man grieves not ever.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਦੁਖੁ ਨ ਜਾਣੀਐ ॥

When the True Guru becomes merciful, man knows no pain then.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਮਾਣੀਐ ॥

When the True Guru becomes merciful then man enjoys God's love.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਜਮ ਕਾ ਡਰੁ ਕੇਹਾ ॥

When the True Guru becomes merciful, then what fear has man of death?

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਸਦ ਹੀ ਸੁਖੁ ਦੇਹਾ ॥

When the True Guru becomes merciful then the body is ever in peace.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਨਵ ਨਿਧਿ ਪਾਈਐ ॥

When the True Guru becomes merciful then the nine treasures are obtained.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥੨੫॥

When the True Guru becomes merciful then is the man absorbed in the True Lord.

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Slok First Guru.

ਸਿਰੁ ਖੋਹਾਇ ਪੀਅਹਿ ਮਲਵਾਣੀ ਜੂਠਾ ਮੰਗਿ ਮੰਗਿ ਖਾਹੀ ॥

They have their heads plucked, drink dirty water and repeatedly beg and eat other's leavings.

ਫੋਲਿ ਫਦੀਹਤਿ ਮੁਹਿ ਲੈਨਿ ਭੜਾਸਾ ਪਾਣੀ ਦੇਖਿ ਸਗਾਹੀ ॥

They spread out ordure with their mouths suck its ordure and dread to look at water.

ਭੇਡਾ ਵਾਗੀ ਸਿਰੁ ਖੋਹਾਇਨਿ ਭਰੀਅਨਿ ਹਥ ਸੁਆਹੀ ॥

With hands smeared with ashes, they have their heads plucked like sheep.

ਮਾਊ ਪੀਊ ਕਿਰਤੁ ਗਵਾਇਨਿ ਟਬਰ ਰੋਵਨਿ ਧਾਹੀ ॥

The daily routine of their mothers and fathers they give up and their kith and kin bewail loudly.

ਓਨਾ ਪਿੰਡੁ ਨ ਪਤਲਿ ਕਿਰਿਆ ਨ ਦੀਵਾ ਮੁਏ ਕਿਥਾਊ ਪਾਹੀ ॥

For them none gives barley rolls and food on leaves nor performs last rites nor lights earthen lamp. After death where shall thy be cast?

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਦੇਨਿ ਨ ਢੋਈ ਬ੍ਰਹਮਣ ਅੰਨੁ ਨ ਖਾਹੀ ॥

The sixty-eight places of pilgrimage grant them no refuge, and Pandits eat not their food.

ਸਦਾ ਕੁਚੀਲ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਥੈ ਟਿਕੇ ਨਾਹੀ ॥

They ever remain filthy day and night and bear not sacrificial marks on their brow.

ਝੁੰਡੀ ਪਾਇ ਬਹਨਿ ਨਿਤਿ ਮਰਣੈ ਦੜਿ ਦੀਬਾਣਿ ਨ ਜਾਹੀ ॥

They ever sit in groups as if in mourning and go not into the True Court.

ਲਕੀ ਕਾਸੇ ਹਥੀ ਫੁੰਮਣ ਅਗੋ ਪਿਛੀ ਜਾਹੀ ॥

With begging bowls slung round their loins and a clew in their hands they walk in single file.

ਨਾ ਓਇ ਜੋਗੀ ਨਾ ਓਇ ਜੰਗਮ ਨਾ ਓਇ ਕਾਜੀ ਮੁੰਲਾ ॥

They are neither disciples of Gorakh nor adorers of Shiva nor Muslim judges and Muslim preachers.

ਦਯਿ ਵਿਗੋਏ ਫਿਰਹਿ ਵਿਗੁਤੇ ਫਿਟਾ ਵਤੈ ਗਲਾ ॥

Ruined by God, they walk about disgraced and their entire multitude goes contaminated.

ਜੀਆ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲੇ ਸੋਈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਰਖੈ ॥

The beings that Lord alone kills and restores to life. None else can protect them.

ਦਾਨਹੁ ਤੈ ਇਸਨਾਨਹੁ ਵੰਜੇ ਭਸੁ ਪਈ ਸਿਰਿ ਖੁਥੈ ॥

They go without giving alms and performing ablutions. The dust alights on their plucked heads.

ਪਾਣੀ ਵਿਚਹੁ ਰਤਨ ਉਪੰਨੇ ਮੇਰੁ ਕੀਆ ਮਾਧਾਣੀ ॥

From within water came out the jewel, when the mountain of gold was made the churning staff.

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਦੇਵੀ ਥਾਪੇ ਪੁਰਬੀ ਲਗੈ ਬਾਣੀ ॥

The gods appointed the sixty-eight places of pilgrimage, where festivals are celebrated and hymns are recited.

ਨਾਇ ਨਿਵਾਜਾ ਨਾਤੈ ਪੂਜਾ ਨਾਵਨਿ ਸਦਾ ਸੁਜਾਣੀ ॥

After ablution the Muslims say prayers after wash the Hindus perform worship and the wise ever bathe.

ਮੁਇਆ ਜੀਵਦਿਆ ਗਤਿ ਹੋਵੈ ਜਾਂ ਸਿਰਿ ਪਾਈਐ ਪਾਣੀ ॥

The dead and the living are purified when water is poured on their heads.

ਨਾਨਕ ਸਿਰਖੁਥੇ ਸੈਤਾਨੀ ਏਨਾ ਗਲ ਨ ਭਾਣੀ ॥

Nanak, the head-plucked are devils. This word of advice pleases them not.

ਵੁਠੈ ਹੋਇਐ ਹੋਇ ਬਿਲਾਵਲੁ ਜੀਆ ਜੁਗਤਿ ਸਮਾਣੀ ॥

When it rains, there is happiness. The key to the life of beings is contained in water.

ਵੁਠੈ ਅੰਨੁ ਕਮਾਦੁ ਕਪਾਹਾ ਸਭਸੈ ਪੜਦਾ ਹੋਵੈ ॥

When it rains there is corn sugar cane and cotton which affords covering to all.

ਵੁਠੈ ਘਾਹੁ ਚਰਹਿ ਨਿਤਿ ਸੁਰਹੀ ਸਾ ਧਨ ਦਹੀ ਵਿਲੋਵੈ ॥

When it rains the cows ever graze grass and the women churn the curd of their milk.

ਤਿਤੁ ਘਿਇ ਹੋਮ ਜਗ ਸਦ ਪੂਜਾ ਪਇਐ ਕਾਰਜੁ ਸੋਹੈ ॥

By putting that clarified butter havan, sacred feasts and worships are ever performed and other ceremonies are adorned.

ਗੁਰੂ ਸਮੁੰਦੁ ਨਦੀ ਸਭਿ ਸਿਖੀ ਨਾਤੈ ਜਿਤੁ ਵਡਿਆਈ ॥

The Guru is the ocean and all his teachings are the river by bathing where-in greatness is obtained.

ਨਾਨਕ ਜੇ ਸਿਰਖੁਥੇ ਨਾਵਨਿ ਨਾਹੀ ਤਾ ਸਤ ਚਟੇ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ॥੧॥

Nanak, if the plucked-heads bathe not, then seven handfuls of ashes be on their heads.

ਮਃ ੨ ॥

Second Guru.

ਅਗੀ ਪਾਲਾ ਕਿ ਕਰੇ ਸੂਰਜ ਕੇਹੀ ਰਾਤਿ ॥

What can cold do to fire and how can night affect the sun?

ਚੰਦ ਅਨੇਰਾ ਕਿ ਕਰੇ ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਕਿਆ ਜਾਤਿ ॥

What effect can darkness have on the moon? What effect has caste on air and water?

ਧਰਤੀ ਚੀਜੀ ਕਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥

What should the earth do with chattels, where-in all the things are produced?

ਨਾਨਕ ਤਾ ਪਤਿ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਪਤਿ ਰਖੈ ਸੋਇ ॥੨॥

Nanak then alone the mortal is deemed honourable when that lord preserves his honour.

ਪਉੜੀ ॥

Pauri.

ਤੁਧੁ ਸਚੇ ਸੁਬਹਾਨੁ ਸਦਾ ਕਲਾਣਿਆ ॥

Thine, O my wonderous True Lord! I have ever sung the praises.

ਤੂੰ ਸਚਾ ਦੀਬਾਣੁ ਹੋਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣਿਆ ॥

Thou alone hast the eternal court. All others are subject to coming and going.

ਸਚੁ ਜਿ ਮੰਗਹਿ ਦਾਨੁ ਸਿ ਤੁਧੈ ਜੇਹਿਆ ॥

They, who ask for the gift of the True Name, are like Thee.

ਸਚੁ ਤੇਰਾ ਫੁਰਮਾਨੁ ਸਬਦੇ ਸੋਹਿਆ ॥

True is Thine command. With Thine Name the Man is bedecked.

ਮੰਨਿਐ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਤੁਧੈ ਤੇ ਪਾਇਆ ॥

Believing in Thee, O Lord! man receives from Thee Divine knowledge and Thy meditation.

ਕਰਮਿ ਪਵੈ ਨੀਸਾਨੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਇਆ ॥

By Thine grace, man obtains the mark of honour which cannot be effaced by effacing.

ਤੂੰ ਸਚਾ ਦਾਤਾਰੁ ਨਿਤ ਦੇਵਹਿ ਚੜਹਿ ਸਵਾਇਆ ॥

Thou the True Bestower ever givest. Thine gifts become more and more.

ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥੨੬॥

Nanak asks for the gift which is pleasing unto Thee, O Lord!

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥

Slok, Second Guru.

ਦੀਖਿਆ ਆਖਿ ਬੁਝਾਇਆ ਸਿਫਤੀ ਸਚਿ ਸਮੇਉ ॥

They, whom the instruction (of Guru Nanak) has taught and put on the right path remain absorbed in the praises of the True Lord.

ਤਿਨ ਕਉ ਕਿਆ ਉਪਦੇਸੀਐ ਜਿਨ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਉ ॥੧॥

What instruction can be imparted to them, who have God-incarnate Nanak as their Guru?

ਮਃ ੧ ॥

First Guru.

ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ॥

He, whom He Himself causes to understand understands Him.

ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਸੁਝਾਏ ਤਿਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ॥

Whom the Lord Himself gives knowledge, he comes to know every thing.

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਥਨਾ ਮਾਇਆ ਲੂਝੈ ॥

The preacher regularly preaches and sermons but longs for wealth.

ਹੁਕਮੀ ਸਗਲ ਕਰੇ ਆਕਾਰ ॥

The Commander has created the entire creation.

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸਰਬ ਵੀਚਾਰ ॥

He Himself understands the mental out-look of all.

ਅਖਰ ਨਾਨਕ ਅਖਿਓ ਆਪਿ ॥

Nanak, the Lord Himself has uttered forth the Word.

ਲਹੈ ਭਰਾਤਿ ਹੋਵੈ ਜਿਸੁ ਦਾਤਿ ॥੨॥

Doubt departs from Him who receives the gift.

ਪਉੜੀ ॥

pauri.

ਹਉ ਢਾਢੀ ਵੇਕਾਰੁ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥

Me, the bard out of work, the Lord has applied to His service.

ਰਾਤਿ ਦਿਹੈ ਕੈ ਵਾਰ ਧੁਰਹੁ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥

In the very beginning He gave me the order to sing His praises night and day.

ਢਾਢੀ ਸਚੈ ਮਹਲਿ ਖਸਮਿ ਬੁਲਾਇਆ ॥

The Master summoned the minstrel to His True Court.

ਸਚੀ ਸਿਫਤਿ ਸਾਲਾਹ ਕਪੜਾ ਪਾਇਆ ॥

He clothed me with the robe of His true Honour and eulogy.

ਸਚਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਭੋਜਨੁ ਆਇਆ ॥

Since then the True Name has become my ambrosial food.

ਗੁਰਮਤੀ ਖਾਧਾ ਰਜਿ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

They, who under the Guru's instruction, eat this food to their satisfaction, obtain peace.

ਢਾਢੀ ਕਰੇ ਪਸਾਉ ਸਬਦੁ ਵਜਾਇਆ ॥

By singing the Guru's hymns, I the minstrel spread the Lord's glory.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਿ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥੨੭॥ ਸੁਧੁ

Nanak, by praising the True Name I have obtained the perfect Lord.

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ਚਉਪਦੇ ਦੁਪਦੇ

Rag Gauri Guareri, 1st Guru, Chaupade Dupde.

ਭਉ ਮੁਚੁ ਭਾਰਾ ਵਡਾ ਤੋਲੁ ॥

Lord's fear is very great and very heavy.

ਮਨ ਮਤਿ ਹਉਲੀ ਬੋਲੇ ਬੋਲੁ ॥

Paltry is man's intellect and the speech, that he delivers.

ਸਿਰਿ ਧਰਿ ਚਲੀਐ ਸਹੀਐ ਭਾਰੁ ॥

Walk by placing Lord's fear on thy head, and bear the weight thereof.

ਨਦਰੀ ਕਰਮੀ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰੁ ॥੧॥

He, on whom is the grace, of the Merciful, through the Guru, meditates on Him.

ਭੈ ਬਿਨੁ ਕੋਇ ਨ ਲੰਘਸਿ ਪਾਰਿ ॥

Without Lord's fear none can cross the world-ocean.

ਭੈ ਭਉ ਰਾਖਿਆ ਭਾਇ ਸਵਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Lord's fear and dread bedecks man's love for Him. Pause.

ਭੈ ਤਨਿ ਅਗਨਿ ਭਖੈ ਭੈ ਨਾਲਿ ॥

The body's fire of fear is burnt away by the dread of God.

ਭੈ ਭਉ ਘੜੀਐ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਿ ॥

With Lord's fear and fright, man's speech is fashioned and decorated.

ਭੈ ਬਿਨੁ ਘਾੜਤ ਕਚੁ ਨਿਕਚ ॥

What is fashioned without Lord's fear is altogether worthless.

ਅੰਧਾ ਸਚਾ ਅੰਧੀ ਸਟ ॥੨॥

Useless is the mould and useless the stroke thereon.

ਬੁਧੀ ਬਾਜੀ ਉਪਜੈ ਚਾਉ ॥

The desire for worldly plays arises in man's intellect.

ਸਹਸ ਸਿਆਣਪ ਪਵੈ ਨ ਤਾਉ ॥

Inspite of thousands of clevernesses, the heat of Lord's fear comes not unto play.

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਿ ਬੋਲਣੁ ਵਾਉ ॥

Nanak, the speech of an apostate is nonsense,

ਅੰਧਾ ਅਖਰੁ ਵਾਉ ਦੁਆਉ ॥੩॥੧॥

and worthless & absurd is his preaching.